ΤΑ ΡΑΔΙΟΠΕΙΡΑΤΙΚΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΒΗΤΑ 52

«Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός του 781 Λόχου Γενικών Μεταφορών…»

2012-01-31T23:07:00.000+02:00

Του ΝΙΚΟΥ ΑΜΜΑΝΙΤΗ

Κατά έναν περίεργο, μεταφυσικό, θα έλεγα, τρόπο, διάφορα τυχαία γεγονότα φέρνουν συνέχεια στη μνήμη μου τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, τότε που προσπαθούσε η χώρα να «ξαναβρεί τον εαυτό της» μετά τη λαίλαπα του πολέμου και της Κατοχής.

Έτσι, ήρθαν κάποιες θύμησες για τα χρόνια εκείνα ενώ αξημέρωτα προσπαθούσα να συντονίσω στα σκοτεινά το τρανζιστοράκι μου στην ευνοούμενή μου εκπομπή, που κάθε πρωί με… χειρηλατούσε. Καθώς στη συχνότητα υπήρχε… συνωστισμός και άκουγα τους πάντες εκτός από τον σταθμό που ήθελα να ακούσω, τη στιγμή που τους διαολόστελνα, ήρθε αυτοπροσώπως ο διάολος των ερτζιανών να μου ζητήσει τον λόγο:

«Διαμαρτύρεσαι, ρε», μου μουρμούρισε, «επειδή υπάρχουν πολλοί σταθμοί και γίνεται μπάχαλο;». Και γελώντας σαρδόνια με ρώτησε αν νοσταλγώ την… προϊστορική εποχή, όταν η Ελλάδα διέθετε έναν και μοναδικό ραδιοφωνικό σταθμό, τον ραδιοφωνικό σταθμό Αθηνών, που πάσχιζε κι αυτός να ορθοποδήσει… Οι μεταδόσεις του -θυμάμαι- άρχιζαν στις έξι και μισή το πρωί με τον Εθνικό μας Ύμνο, ακολουθούσε η προσευχή και μετά τα σχετικά καλημερίσματα η «Πρωινή γυμναστική», μια εκπομπή με παραγγέλματα σε στυλ επιλοχία, που έδινε τροφή στους γελοιογράφους και τελείωνε τα μεσάνυχτα με το κλασικό: «Η εκπομπή μας ετελείωσε. Κυρίες και κύριοι, καληνύχτα σας…». Κατά τα λοιπά, το πρόγραμμα ήταν αρκετά πλούσιο, σε αυστηρά πλαίσια καθωσπρεπισμού, με ομιλίες, ρεσιτάλ, ολίγα θεατρικά και ζωντανές μουσικές εκπομπές, δηλαδή… live, αφού δεν είχε εφευρεθεί ακόμη το μαγνητόφωνο. Και, φυσικά, κυρίαρχες πάντα οι ποδοσφαιρικές αναμεταδόσεις τα κυριακάτικα απογεύματα. Υπήρχε και μια παιδαγωγική εκπομπή που κράτησε χρόνια, με την Αντιγόνη Μεταξά και τίτλο «Η θεία Λένα στα μικρά παιδιά!». Σε πολλά σημερινά γερόντια και γραΐδια σίγουρα έναυλη αντηχεί σαν μακρινή ηχώ στ' αυτιά τους η στοργικά τρυφερή φωνή της: «Καλημέρα, παιδιά. Πείτε μου κι εσείς καλημέρα…».

Το πρόγραμμα εποίκιλλαν επίσης ειδήσεις εις την αλβανική, τη βουλγαρική και την τουρκική, για να έχουνε ντράβαλα όσοι εκεί «αμετανόητοι» τις άκουγαν, και τέλος υπήρχε η υψηλόφρων καθημερινή βραδινή ομιλία του Δημήτρη Σβολόπουλου «Οι από τριών χιλιάδων ετών Έλληνες», εμπλουτισμένη με σχετικά εμβατήρια. Υπήρχαν φυσικά και εκπομπές ιδιαίτερα ανιαρές, όπως π.χ. οι «Οδηγίες για τους ναυτιλλομένους», που μεταδίδονταν και «σε ρυθμό υπαγορεύσεως».

Τη νηνεμία των… ραδιοκυμάτων ήρθε να ταράξει ένας κατά κάποιον τρόπο «πειρατικός» σταθμός που έστησε ο 781 Λόχος Γενικών Μεταφορών, προπάτωρ του Ραδιοφωνικού Σταθμού Ενόπλων Δυνάμεων, της μετέπειτα ΥΕΝΕΔ. Η ιστορία συνέβη περίπου ως εξής: Πίσω από τον Άγιο Σώστη της λεωφ. Συγγρού υπήρχε μια ερημική έκταση την οποίαν η Πολιτεία σκέφτηκε προπολεμικά να αξιοποιήσει ανεγείροντας… φυλακές. Η οικοδόμηση προχωρούσε κανονικά, κυρίως με την ευγενική συμμετοχή καταδίκων από τις φυλακές Συγγρού ως οικοδόμων, που τους οδηγούσανε ποδαράτους για να… ξεμουδιάζουνε. Θυμάμαι την πομπή να περνά κάτω από το παράθυρό μας, με πρόσωπα σκυθρωπά και αμίλητα. Ο πόλεμος διέκοψε το έργο και μετά την απελευθέρωση ο χώρος παραχωρήθηκε στο στράτευμα, που εγκατέστησε βυτιοφόρα, φαντάρους, βαρέλια και διπλοσκοπιές. Μα κάποια μέρα, από τον τόπο αυτόν που ανέδιδε ντίζελ, άρχισαν να αναδύονται και… «ερτζιανά». Η φωνή του εκφωνητού, ιδιόμορφη και επιβλητική, που ακουγόταν για πολύ καιρό, πληροφορούσε τους ακροατές από τον μικρής εμβέλειας πομπό: «Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός του 781 Λόχου Γενικών Μεταφορών…».

Ήταν το μικρό εκείνο πετράδι που ανατάραξε το τέλμα των ραδιοκυμάτων. Το ολιγόωρο πρόγραμμα ήταν σαν να του αφαίρεσαν φράκο και γραβάτα και έγινε οικείο, τρυφερό, σκερτσόζικο… Ακούστηκαν τραγούδια που ποτέ δεν είχαν ακουστεί από ραδιοφώνου. Μέχρι το «Δεν ήταν να 'σουνα λιγάκι στραβοκάνα» του Οικονομίδη μεταδόθηκε και ξεμύτισαν στον αέρα μπόλικα λαϊκά, αδιανόητο ως τότε, όπως «Ο γιατρός χτυπά την πόρτα» και το «Φανταράκι», που αργότερα απαγορεύτηκε. Κι ας ήταν τόσο απλό, τόσο ανθρώπινο… «Το φανταράκι απόψε πάλι / έχει μεράκι και τα 'χει πιει / γιατί έχει μέρες να πάρει γράμμα / απ' το κορίτσι του κι ανησυχεί…». Σχεδόν αμέσως ο σταθμός έγινε πολύ δημοφιλής με τη λαϊκότητά του. Άρχισαν οι πρώτες τραγουδιστικές αφιερώσεις «εκείνου σ' εκείνη» και αντίστροφα, με τραγούδια που κάποιο υπονοούμενο έκρυβαν οι στίχοι τους. Ήταν η εποχή που επικρατούσε πολεμική ατμόσφαιρα με τον Εμφύλιο που εμαίνετο και πολλοί νέοι αλλά και μεγαλύτεροι έφεδροι ήσαν επιστρατευμένοι. Έβγαιναν οι φαντάροι μετά την υπηρεσία τους στο δίωρο ελευθέρας μέχρι το ανακλητικό -τη Θοδώρα- και καταλήγοντας σε μια παράγκα-καντίνα έξω από το στρατόπεδο έπιναν κανένα καρτούτσο κι οι καημοί γίνονταν τραγούδι… γεμάτο καρδιοχτύπια, χωρισμούς, μοναξιά, δάκρυα και ελπίδες…

…Σε τι να ελπίζουμε, άραγε, τώρα εμείς;

εφημ. ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής

2η Συναντηση Ραδιοπειρατων 2012 Νομου Εβρου

2012-01-25T10:40:00.000+02:00

από τις Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2012 στις 8:30 μ.μ. μέχρι τις Πέμπτη, 16 Φεβρουάριος 2012 στις 7:30 π.μ.
Τοποθεσία
Ταβερνα Χαραμα ( ΕΟΤ Αλεξανδρουπολης), Παρκο πλαζ ΕΟΤ Αλεξανδρουπολη
Περιγραφή
Ολοι εμεις οι παλιοι ραδιοπειρατες των Μεσαιων κ FM κυματων θα βρεθουμε ξανα και φετος για να θυμηθουμε τα παλια καλα ραδιοπειρατικα μας χρονια!!!!!!Το σιγουρο ειναι οτι θα ειμαστε ολοι εκει !!!
Επιτρεπονται . Πειρατικη ενδυμασια ,δισκοι 45 στροφων και 33 στροφων ,Μικροφωνα ,λαμπες EL- 34 ,509,Φαρακια,ΕCO,πικαπ,κασετοφωνα,πηνια,αντιστασεις τουβλακια,σασι κλπ
Απαγορευοντε . CD,DVD...Kαι γενικοτερα συγχρονα ραδιοφωνικα (μη πειρατικα ) Εξαρτηματα!!!!!!!
τηλ. επικοινωνιας 1.Sakis Tsaousis 6944600963
2.Giorgs Konstantinidis 6936854973
3.Mixalis Xatzianastasiou 6976673985

Ταβερνα Χαραμα ( ΕΟΤ Αλεξανδρουπολης), Παρκο πλαζ ΕΟΤ Αλεξανδρουπολη

Τετάρτη, 15 Φεβρουάριος 2012 στις 8:30 μ.μ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝ (ΜW) ΚΥΜΑΤΩΝ ΔΡΑΜΑΣ

2012-01-20T20:16:00.000+02:00

Επειδή πολλοί δεν το γνωρίζετε υπάρχει ο Σύλλογος φίλων των μεσαίων (ΜW) κυμάτων Δράμας
Κάντε μια επίσκεψη στη σελίδα τους εδώ: Συλλογος φιλων των μεσαιων κυμματων δραμας
και αν θέλετε γίνεται και μέλη του!

Ο συλλογος φιλων των μεσαιων κυμματων υδριθηκε το 2006 μετα απο ενα τρελο γλεντι σε μια ταβερνα στα περιχωρα του μααρα στην Δραμα.(μετα απο πρωτοβουλια του πρωτεργατη του συλλογου, τον Κιμη τον ΒΕΤΕΡΑΝΟ).Αυτο ηταν!μεσα σε λιγο χρονο το καταστατικο ηταν ετοιμο!Ο Κιμης ο ΒΕΤΕΡΑΝΟΣ προεδρος,και το διοικιτηκο συμβουλιο να αποτελειται απο τον Αντωνη τον ΠΑΝΕΛΗΝΙΟ αντιπροεδρο,τον Γρηγορη τον ΤΖΕΡΟΝΥΜΟ απο την Ξανθη γραμματεα,και τον AC-DC τον Σωκρατη,ταμια.Ακολουθησαν και αλλα ivent και γλεντια,οι ραδιοπειρατες της μισης ελλαδας αγκαλιασαν την προσπαθεια,και ειμαστε εγγεγραμενα μελη στο συλλογο μας κοντα στους 50, απο την Δραμα και τους γυρω νομους.Το 2009 και μετα απο εκλογες, ανελαβε το νεο διοικητικο συμβουλιο,που αποτελειται απο τον Σιφη τον ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ προεδρο,τον Αντωνη τον ΠΑΝΕΛΗΝΙΟ αντιπροεδρο,τον Γιωργο τον ΑΤΛΑΝΤΙΚ ταμια,τον Δημητρη το ερασιτεχνικο ραδιοφωνο γραμματεα,και μελη τον ΠΙΛΟΤΟ,ΕΛ-ΠΑΣΟ,505,και ΡΟΤΖΕΡΜΑΝ.

Ηλεκτρονικές λυχνίες (Valves)

2012-01-19T13:40:00.001+02:00

Η Ηλεκτρονική είναι καταρχάς ένας υποτομέας της Ηλεκτροτεχνίας, στον οποίο γίνεται μελέτη μη γραμμικών δικτυωμάτων, δηλαδή κυκλωμάτων που περιέχουν, εκτός από αντιστάσεις, πυκνωτές και πηνία, επίσης μη γραμμικά στοιχεία, όπως λυχνίες, τρανζίστορ, θυρίστορ κλπ.

Στη διάρκεια του 20ου αιώνα, ιδίως μετά την εφεύρεση και εκτεταμένη εφαρμογή του τρανζίστορ, εξελίχθηκε η Ηλεκτρονική σε ένα αυτοτελή και πολύ σημαντικό επιστημονικό και τεχνολογικό τομέα, με τη βοήθεια του οποίου προέκυψαν διάφορες απρόβλεπτες τεχνολογικές και οικονομικές ανατροπές. Η Ηλεκτρονική υποδιαιρείται σε δύο τεχνολογικούς υποτομείς, την Αναλογική και την Ψηφιακή Ηλεκτρονική.

Στον τομέα της Αναλογικής Τεχνικής, στον οποίο μεθοδεύεται η επεξεργασία συνεχών σημάτων, αναπτύχθηκαν για αρκετές δεκαετίες οι πρώτες σημαντικές εφαρμογές της Ηλεκτρονικής. Κεντρικό στοιχείο αυτού του κύκλου εφαρμογών είναι ο ενισχυτής (αρχικά με λυχνίες, αργότερα με τρανζίστορ), με τη βοήθεια του οποίου υλοποιούνται σημαντικές λειτουργίες και δημιουργούνται νέα ηλεκτρονικά στοιχεία (ταλαντωτές, φίλτρα κλπ.)

Στον τομέα της Ψηφιακής Τεχνικής γίνεται επεξεργασία αυνεχών, διάκριτων σημάτων (διάκριτος: διακεκριμένος, εκλεκτός, διακριτός: αισθητός, αντιληπτός), τα οποία υποδηλώνουν αριθμούς ή λογικές τιμές. Τα σήματα αυτά, άλλοτε προέρχονται από ψηφιοποίηση με τη βοήθεια αναλογικών κυκλωμάτων και άλλοτε παρέχονται ως ψηφιακά σήματα στην έξοδο άλλων κυκλωμάτων και διατάξεων.

Σ’ αυτό τον κύκλο εφαρμογών της Ηλεκτρονικής χρησιμοποιούνται τα βασικά στοιχεία, λυχνία ή τρανζίστορ, ως διακόπτες και όχι πλέον ως ενισχυτές σήματος. Κύριο πλεονέκτημα της ψηφιακής τεχνικής, σε σύγκριση με την αναλογική, είναι η απουσία διαταραχών (θορύβου) που οφείλεται στην επιπρόσθεση ξένων σημάτων, προκύπτουν όμως άλλα προβλήματα αλλοίωσης δεδομένων.

Δίοδη Λυχνία

Πρόκειται για μία λυχνία κενού, στην οποία βρίσκονται δύο ηλεκτρόδια, κάθοδος και άνοδος. Εφόσον η άνοδος βρίσκεται σε υψηλότερο δυναμικό από την κάθοδο, εκπέμπονται από την κάθοδο ηλεκτρόνια, λόγω ισχυρού ηλεκτρικού πεδίου, φωτεινής ακτινοβολίας ή πυρακτώσεως της καθόδου, τα οποία ηλεκτρόνια καταλήγουν στην άνοδο, ώστε να κλείσει το ηλεκτρικό κύκλωμα. Αυτό το ηλεκτρονικό στοιχείο λειτουργεί ως ανορθωτής, επειδή είναι δυνατή η διέλευση ηλεκτρονίων μόνο από την κάθοδο στην άνοδο και όχι αντίστροφα.

Η αρχή της ιστορίας της διόδου μπορεί να συσχετιστεί με διάφορες τεχνικές επινοήσεις και κατασκευές, όπως με τη φωτολυχνία του Αμερικάνου ερευνητή G.R. Carey το έτος 1875 ή με τη «λυχνία Crookes» που εφεύρε το έτος 1878 ο Εγγλέζος William Crookes ή του Thomas Alva Edison (Έντισον, 1847-1931), ο οποίος διαπίστωσε ότι ένα τρίτο ηλεκτρόδιο σε ένα λαμπτήρα πυρακτώσεως, το οποίο δεν έχει ηλεκτρική επαφή με το αγώγιμο υλικό, διαρρέεται υπό διάφορες πορϋποθέσεις από ηλεκτρικό ρεύμα (φαινόμενο Έντισον) ή με τη λυχνία ακτίνων Χ του Γερμανού Wilhelm Roengten το έτος 1895 ή με την καθοδική λυχνία του επίσης Γερμανού Karl Ferdinand Braun (Μπράουν, 1850-1918) το έτος 1897 ή, τέλος, με τον ανορθωτή ατμών υδραργύρου του Αμερικάνου Peter Cooper-Hewitt (Κούπερ-Χιούιτ) το έτος 1902.

Ο Μπράουν ερευνούσε τη δυνατότητα τεχνικής αξιοποίησης των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων που είχε ανακαλύψει ο Heinrich Hertz το έτος 1888 κατά τη μελέτη των εξισώσεων Maxwell. Ο Κούπερ-Χιούιτ έβαλε με την κατασκευή του τα θεμέλια του κλάδου της Ηλεκτρονικής αερίων, στων οποίων τις διεργασίες παίζουν αγώγιμο ρόλο επίσης τα θετικά ιόντα.

Το έτος 1904 επινόησε ο Εγγλέζος Ambrose J. Fleming (Φλέμινγκ, 1849-1945) τη λεγόμενη «Fleming Valve» (βαλβίδα), η οποία ήταν ουσιαστικά η πρώτη αξιοποιήσιμη δίοδη λυχνία. Ο όρος δίοδη σχετίζεται με τα 2 ηλεκτρόδια, λυχνία ονομάστηκε λόγω της ομοιότητας του γυάλινου περιβλήματος με αυτό της λυχνίας φωτισμού. Το έτος αυτό κατέθεσε ο Φλέμινγκ μια αίτηση για αναγνώριση ευρεσιτεχνίας με τίτλο «Improvements in Instruments for Detecting and Measuring Alternating Electric Currents» που αφορούσε έναν ανορθωτή κενού με δύο ηλεκτρόδια.

Ο Φλέμινγκ αναζητούσε ένα κατάλληλο ανιχνευτή ραδιοκυμάτων και διαπίστωσε ότι γι’ αυτό το σκοπό προσφερόταν μια κατασκευή που στηριζόταν στο φαινόμενο Έντισον. Ο ίδιος ο Φλέμινγκ ονόμασε τη λυχνία του «Oscillation Valve» και σήμερα θεωρείται αυτή η εφεύρεση ως σημείο εκκινήσεως της εφαρμοσμένης Ηλεκτρονικής.

Στην εξέλιξη της Ηλεκτρονικής κατά τις επόμενες δεκαετίες διαπιστώθηκε ότι η ανορθωτική διάταξη με αξιοποίηση του δοχείου ατμών υδραργύρου είναι κατάλληλη κυρίως για ενεργειακές εφαρμογές, ενώ η λυχνία κενού αξιοποιήθηκε κυρίως στις Τηλεπικοινωνίες. Με την πάροδο του χρόνου, η συσκευή του Κούπερ γινόταν όλο μεγαλύτερη, η λυχνία του Φλέμινγκ όλο μικρότερη.

Τρίοδη και άλλες λυχνίες

Το έτος 1906 κατασκεύασε ο Αμερικάνος τεχνικός Lee de Forest (ντε Φόρεστ, 1873-1961) μία νέα λυχνία με τρία ηλεκτρόδια, την οποία ονόμασε «Audion» και η οποία είχε ως προορισμό την ανίχνευση υψίσυχνων σημάτων.

Το τρίτο ηλεκτρόδιο που ενσωμάτωσε ο ντε Φόρεστ στη λυχνία, η οποία έτσι έγινε τρίοδη, ήταν ένα μεταλλικό πλέγμα με μεταβλητό δυναμικό, το οποίο πλέγμα ήταν διαπερατό για ένα μέρος των ηλεκτρονίων που κινούνταν από την κάθοδο στην άνοδο και έτσι ελεγχόταν η ροή τους.

Ο Φλέμινγκ που είχε επινοήσει τη δίοδη λυχνία, κατήγγειλε τον ντε Φόρεστ για αντιγραφή της δικής του εφεύρεσης, προφανώς όμως δεν είχε αντιληφθεί το σημαντικό νεωτερισμό που προέκυψε με την κατασκευή του Φλέμινγκ και αφορούσε τον ηλεκτρονικό ενισχυτή.

Ο ντε Φόρεστ που πέρασε μια ζωή γεμάτη περιπέτειες με αποτυχημένες επιχειρήσεις, σε δίκες για αμφισβήτηση τεχνικών επινοήσεών του και εξ αιτίας οικογενειακών προβλημάτων, υλοποίησε την τρίοδο λυχνία τον έλεγχο μιας ενεργειακής ροής με ένα ασθενές σήμα, κάτι που επιδιώκεται πάντα στη διεπαφή ανθρώπου με τις μηχανές.

Για παράδειγμα, ο οδηγός αυτοκινήτου, ο τιμονιέρης πλοίου ή ο πιλότος αεροπλάνου επιδρούν με την ασθενική δύναμη των χεριών τους ώστε να ελεγχθούν οι σημαντικές ενεργειακές ροές που οδηγούν στην κίνηση των βαρέων οχημάτων που οδηγούν.

Η τρίοδη λυχνία του ντε Φόρεστ αξιοποιήθηκε σε πολλές εφαρμογές ως ενισχυτής αλλά κυρίως για σήματα ήχου (audio), αλλά και ως ηλεκτρονικός διακόπτης. Με αυτή την ιδιότητα του διακόπτη χρησιμοποιήθηκε αργότερα η τρίοδη λυχνία στην κατασκευή των πρώτων ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Το έτος 1914 ανακοίνωσε ο ντε Φόρεστ την κατασκευή ενός κυκλώματος και ενός δέκτη υψίσυχνων σημάτων με «αναγέννηση», «ανασύσταση» του σήματος, το οποίο ονομάστηκε regenerative circuit και regenerative receiver, εφευρέσεις που προκάλεσαν δικαστικές αντιδικίες με άλλους εφευρέτες, οι οποίοι τον κατηγόρησαν για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Οι δίκες κράτησαν σχεδόν 20 χρόνια και έφτασαν μέχρι το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ, όπου ο ντε Φόρεστ βγήκε μεν νικητής, όσοι έζησαν όμως τα γεγονότα ήταν βέβαιοι ότι η αρχική ιδέα γι’ αυτές τις κατασκευές ανήκε στον τεχνικό Edwin Armstrong.

Η εξέλιξη στον τομέα των λυχνιών ήταν συστηματική, αφού άρχισαν όλοι οι ερευνητές και οι μεγάλες εταιρίες να μελετούν τη συμπεριφορά λυχνιών με περισσότερα ηλεκτρόδια και ειδικές κατασκευαστικές διαμορφώσεις, ώστε να πετύχουν τα κατά περίπτωση επιθυμητά αποτελέσματα.

Το 1919 παρουσίασε ο Γερμανός Walter Schottky (Σότκυ, 1886-1976) την τετράοδη λυχνία (tetrode), η οποία έχει αρνητική αντίσταση και αξιοποιήθηκε ως ενεργό στοιχείο σε ταλαντωτές, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις και σε τελικούς ενισχυτές και το 1926 ο Ολλανδός Bernhard D.H. Tellegen (Τελεγκέν) την πέντοδη λυχνία (pentode), η οποία χρησιμοποιήθηκε για μεγάλες ενισχύσεις σήματος με μέτρια ισχύ, υψηλής και χαμηλής συχνότητας. Οι κυριότερες εφαρμογές των πέντοδων λυχνιών ήταν σε τελικές βαθμίδες ενισχυτών. Εκτιμάται ότι οι μισές περίπου από τις λυχνίες που κατασκευάστηκαν και διατέθηκαν στην παγκόσμια αγορά ήταν πέντοδοι.

Οι επόμενες με περισσότερα ηλεκτρόδια ονομάζονται λυχνίες μείξης σημάτων, εξ αυτών δε η εξάοδος (hexode) συνδυάζει τη λειτουργία μιας τρίοδης και μιας τετράοδης λυχνίας και παρουσιάζει ανοδικό ρεύμα ως αποτέλεσμα του γινομένου των τάσεων στα δύο πλέγματα. Η επτάοδος λυχνία (septode) εποτελεί βελτιωμένη έκδοση της εξάοδης με ένα επιπλέον πλέγμα αναχαίτισης δευτερευόντων ηλεκτρονίων. Η οκτάοδος (oktode) περιλαμβάνει και τη λειτουργία ταλαντωτή, ενώ η εννιάοδη λυχνία (nonode) πραγματοποιεί την αποδιαμόρφωση συχνότητας και την ενίσχυση του σήματος χαμηλής συχνότητας.

Ήδη το έτος 1916 πραγματοποίησε ο ντε Φόρεστ εκπομπές μουσικής με άριες του Enrico Caruso και διαφημίσεις των τεχνικών κατασκευών του, αλλά το τεχνολογικό αυτό γεγονός έμεινε μάλλον άγνωστο, γιατί δεν ήταν διαθέσιμοι ραδιοφωνικοί δέκτες.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 κατηγορήθηκε πάλι ο ντε Φόρεστ ότι «έκλεψε» μια ιδέα του τέως συμφοιτητή και φίλου του Theodore Willard Case για την εισαγωγή ήχου στις ταινίες του βωβού κινηματογράφου. Ο ντε Φόρεστ ισχυριζόταν ότι το «Phonofilm» που είχε εφεύρει ήταν εξέλιξη ιδεών κάποιων τεχνικών από τη Γερμανία, με αξιοποίηση του φαινομένου Kerr, και όχι του τέως συμφοιτητή του. Η ιδέα του Phonofilm ήταν να αποτυπώνονται σε μία ζώνη, δίπλα στα καρέ της ταινίας οπτικά ίχνη, τα οποία αποτελούν αποτυπώματα των ηλεκτρικών σημάτων του ήχου. Κατά την προβολή της ταινίας γίνεται σύγχρονη μετατροπή αυτών των αποτυπωμάτων σε ηλεκτρικά σήματα και στη συνέχεια σε ήχο.

Ο ντε Φόρεστ επισκέφτηκε τότε όλα τα κινηματογραφικά στούντιο του Χόλυγουντ για να παρουσιάσει την εφεύρεσή του, αλλά συνάντησε αδιαφορία. Μάλιστα, ο H.M.Warner, της εταιρίας Warner Brothers απογοήτευσε το έτος 1927 τον επισκέπτη, λέγοντάς του: «Ποιος μπορεί να ενδιαφέρεται να ακούει τους ηθοποιούς να μιλάνε;»

Αργότερα επέλεξαν οι εκπρόσωποι των κινηματογραφικών εταιριών ένα άλλο σύστημα ομιλίας στις ταινίες, αλλά λίγο μετά κατέληξαν πράγματι στο Phonofilm του ντε Φόρεστ, το οποίο χρησιμοποιείται, βελτιωμένο, μέχρι σήμερα. Το έτος 1959/1960 απονεμήθηκε μάλιστα στον εφευρέτη του ένα Όσκαρ, στα πλαίσια της γνωστής απονομής βραβείων για ταινίες, για την πρωτοποριακή εφεύρεσή του σύγχρονου ήχου σε κινηματογραφική ταινία.

Ο εφευρέτης της τρίοδης λυχνίας ζούσε για αρκετές δεκαετίες σε απομόνωση από όλους τους τεχνικούς της εποχής, γιατί είχε κακή φήμη λόγω των αλλεπάλληλων κατηγοριών για κλοπή ιδεών από συνεργάτες και συναδέλφους του. Πέθανε σε ηλικία 88 ετών στο Χόλυγουντ, μακριά από τα κέντρα της τεχνολογίας, αλλά κοντά στις κινηματογραφικές εταιρίες, με τις οποίες απέκτησε πολλά χρήματα για την αξιοποίηση της εφεύρεσης του Phonofilm.

του Στ. Γ. Φραγκόπουλου, Δρ.Μηχ., Καθηγητή ΤΕΙ Αθήνας

Πηγή : http://sfrang.com/historia/selida6

Ασύρματες επικοινωνίες

2012-01-16T12:28:00.001+02:00

O Heinrich Rudolf Hertz (Χερτς, 1857-1894) ήταν μόλις 7 ετών, όταν ο Maxwell δημοσίευσε τις εξισώσεις της Ηλεκτρομαγνητικής Θεωρίας. Μετά από σπουδές μηχανικού, ασχολήθηκε ο Χερτς με προβλήματα της Φυσικής. Έγινε βοηθός πανεπιστημίου δίπλα στο γιατρό και πανεπιστήμονα Helmholtz, ο οποίος και του υπέδειξε να ασχοληθεί με την Ηλεκτρομαγνητική Θεωρία του Maxwell. Το αρχικό πρόβλημα προς διευκρίνιση ήταν, αν «η ηλεκτρική δύναμη οδεύει με απεριόριστη ταχύτητα», όπως υπεστήριζε ο Weber, ή συμπεριφερόταν «ως κύμα», όπως έλεγε ο Maxwell. Αποτέλεσμα αυτής της έρευνας ήταν να επιβεβαιωθεί πειραματικά η Ηλεκτρομαγνητική Θεωρία και η ύπαρξη ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων.

Για την ολοκλήρωση των ερευνών του παρήγαγε ο Χερτς με τα πρωτόγονα μέσα της εποχής ηλεκτρομαγνητικά κύματα με συχνότητες μέχρι 1 GHz! Πρώτο βήμα ήταν η ιδέα ότι πρέπει να δημιουργήσει μία πειραματική διάταξη που αποτελείται από δύο μέρη: Στη μια πλευρά ήταν ένας πομπός, για την ακρίβεια δύο μεταλλικές σφαίρες μεταξύ των οποίων δημιουργείται σπινθήρας στον αέρα λόγω της επιβαλλόμενης υψηλής και υψίσυχνης τάσης.

Το παλινδρομικά κινούμενο ηλεκτρικό φορτίο μεταξύ των σφαιρών θα έπρεπε να δημιουργήσει τα αόρατα κύματα που είχε προβλέψει ο Maxwell. Στην άλλη πλευρά βρισκόταν ο δέκτης, το δεύτερο μέρος της διάταξης, ένα τετράγωνο πλαίσιο από καλώδιο (κεραία) τοποθετημένο στον τοίχο. Αν υπήρχαν πράγματι αυτά τα αόρατα κύματα, θα έπρεπε να διασχίσουν την αίθουσα και να προκαλέσουν σε ένα κενό που είχε δημιουργηθεί στο σύρμα του πλαισίου, ένας σπινθήρας.

Οι σχετικές δημοσιεύσεις για τα αποτελέσματα έγιναν στα έτη 1888-89, 24 χρόνια μετά την πρώτη δημοσίευση του Maxwell. Ο Χερτς έγραφε ότι οι δημιουργούμενοι σπινθήρες είναι εξαιρετικά μικροί, εκατοστά του χιλιοστού και πολύ μικρής διάρκειας. Μόνο ο εξοικειωμένος στο σκοτάδι του χώρου μπορούσε να διακρίνει μια ανεπαίσθητη λάμψη. Αυτή ακριβώς η λάμψη ήταν ο προάγγελος για τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που γεμίζουν τον 21ο αιώνα την ατμόσφαιρα της Γης και όλο το γνωστό σύμπαν.

Στο πλαίσιο των ίδιων ερευνών διαπιστώθηκε ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα ανακλώνται σε μεταλλικές επιφάνειες, αλλά «διαπερνούν ξύλινες πόρτες», όπως γράφτηκε εντυπωσιακά στις εφημερίδες της εποχής. Για την καταγραφή αυτών των φαινομένων αξιοποίησε ο Χερτς μια μεγάλη εργαστηριακή αίθουσα, με μήκος περί τα 15m, στης οποίας τον ένα τοίχο είχε τοποθετηθεί μεταλλική επιφάνεια, ένας ηλεκτρομαγνητικός καθρέφτης.

Έτσι κατέγραψε ο σημαντικός αυτός ερευνητής μια ενίσχυση των κυμάτων μπροστά από τη μεταλλική επιφάνεια, πράγμα που απέδωσε σε αντανάκλαση της «ηλεκτρικής δύναμης». Να σημειωθεί ότι τα μεγέθη του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου ήταν εκείνη την εποχή ακόμα τελείως ασαφή, γι' αυτό δεν γίνονται σήμερα κατανοητές μερικές από τις ονομασίες των μεγεθών που χρησιμοποιούνταν τότε.

Ο Χερτς είχε μοναδική ικανότητα να συνδυάζει τη θεωρία με το πείραμα. Δίδαξε για μικρό χρονικό διάστημα στο Κίελο και μετά έγινε καθηγητής στην Καρλσρούη. Από τo 1889 ήταν καθηγητής στη Βόννη, όπου και δημοσίευσε το βιβλίο «Αρχές Μηχανικής». Πέθανε την πρωτοχρονιά του 1894 σε ηλικία μόλις 37 ετών! Ο Χερτς θεωρείται ο χρονικά τέταρτος κορυφαίος ερευνητής του Ηλεκτρομαγνητισμού, μετά τους Ampere, Faraday και Maxwell.

Ο πρόωρος θάνατος του Χερτς δεν του επέτρεψε να σκεφτεί καν να αξιοποιήσει τις ανακαλύψεις του στον Ηλεκτρομαγνητισμό για τεχνικές εφαρμογές. Ο Φυσικός David E. Hughes (1831-1901) που μελέτησε επίσης την Ηλεκτρομαγνητική Θεωρία και έφτιαξε ένα σύστημα πομπού δέκτη για μικρές αποστάσεις, ενδιαφερόταν κι αυτός μόνο να επιβεβαιώσει ή να καταρρίψει τα πορίσματα του Maxwell.

Πιο πρακτικός αποδείχθηκε όμως ο Guglielmo Marconi (Μαρκόνι, 1874-1937) ο οποίος πραγματοποίησε το έτος 1895 σε ηλικία 21 ετών, χωρίς ακόμα πολλές θεωρητικές ανησυχίες, τις πρώτες ασύρματες εκπομπές σημάτων Μορς και εισήγαγε την παγκόσμια κοινότητα στην εποχή της ασύρματης επικοινωνίας.

Ο ιταλικός περίγυρος του Μαρκόνι δεν φαινόταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος από την εφεύρεση του νεαρού μηχανικού, πιθανότατα δεν την κατανοούσε καν, αλλά και η ιταλική κυβέρνηση απάντησε σε σχετικό ερώτημά του ότι δεν ενδιαφέρεται να χρηματοδοτήσει έρευνες για την ασύρματη τηλεγραφία.

Έτσι ο σπουδαίος αυτός ερευνητής εγκαταστάθηκε στην Αγγλία. Οι πομποί και δέκτες του Μαρκόνι, εφοδιασμένοι πλέον και με κεραίες, απαιτούσαν σημαντική ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας και γι' αυτό χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για την επικοινωνία με πλοία σε υπερπόντια ταξίδια. Η κεραία είχε επινοηθεί εντωμεταξύ από τον Ρώσσο Αλέξανδρο Ποπώφ (1859-1905). Το 1898 κατασκευάστηκε ένα σύστημα ασύρματης επικοινωνίας μεταξύ της πόλης Dover και του πλοίου-φάρος «East Goodwin», 15 ναυτικά μίλια στην ανοικτή θάλασσα.

Το έτος 1900 πήρε ο Μαρκόνι στην Αγγλία το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με αριθμό 7777 για «tuned or syntonic telegraphy» και το έτος 1901 πέτυχε ασύρματη ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ Αγγλίας και της ανατολικής ακτής της Αμερικής, πάνω από τα νερά του Ατλαντικού. Εκείνη την εποχή θεωρήθηκε αυτό το γεγονός πρωτοφανής επιτυχία και συζητήθηκε στον τύπο και στους επιστημονικούς κύκλους ευρέως, προκαλώντας και τις απαραίτητες μελλοντολογικές προβλέψεις. Το έτος 1909 απονεμήθηκε στον Μαρκόνι, μαζί με τον Karl Ferdinand Braun το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.

Ήδη το έτος 1898 είχε διαπιστώσει ο Μαρκόνι ότι η εμβέλεια ενός πομπού μεγάλωνε σημαντικά, όταν πομπός και δέκτης ήταν συντονισμένοι στην ίδια συχνότητα. Τις ίδιες διαπιστώσεις έκαναν κι άλλοι ερευνητές, οι οποίοι αναζητούσαν πυκνωτές με μεταβαλλόμενη χωρητικότητα, για να μπορούν να επιλέγουν τη συχνότητα συντονισμού. Τελικά κατασκεύασε ο Adolf Koepsel (Κοεπσελ, 1858-1933) ένα πυκνωτή μεταβλητής χωρητικότητας από δύο ημικυκλικά πακέτα μεταλικών ελασμάτων. Το ένα πακέτο ήταν σταθερά στερεωμένο και το άλλο εισχωρούσε με περιστροφή στο σταθερό, έτσι ώστε οι πλάκες του ενός να μην ακουμπάνε στις πλάκες του άλλου. Ο πυκνωτής αυτός διαδόθηκε ευρύτατα, αλλά σύντομα κατασκευάστηκαν και διαφορετικοί τύποι.

Στρεφόμενος πυκνωτής μεταβλητής χωρητικότητας (πάτημα για μεγαλύτερη εικόνα)

Ακόμα ένα ενδιαφέρον φαινόμενο που αντιμετώπισε ο Μαρκόνι στα πειράματά του ήταν η μεγαλύτερη εμβέλεια των εκπομπών κατά τις νυκτερινές ώρες. Πίστευε ότι το φαινόμενο αυτό συνεδόταν με την παρουσία του ήλιου, αλλά δεν ήταν σε θέση να το ερμηνεύσει. Το έτος 1902 διατύπωσαν ο Oliver Heaviside (Χέβισάιτ, 1850-1925) και ο Arthur Kennely (Κένελυ, 1861-1939), ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον, την άποψη ότι η Γη περιβάλλεται από ένα ιονισμένο στρώμα, την ιονόσφαιρα, όπως λέμε σήμερα, το οποίο αντανακλά τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα στη Γη. Το ύψος δε αυτής της ιονόσφαιρας πράγματι εξαρτάται από την ηλιακή ακτινοβολία.

Ο Χέβισάιτ συνέβαλε σημαντικά στη διάδοση των ηλεκτρομαγνητικών μελετών, εισάγοντας τη διανυσματική ανάλυση και τους τελεστές στην Ηλεκτρομαγνητική Θεωρία. Λόγω μιας πρόωρης κώφωσης, απεσύρθη από την εταιρία που εργαζόταν και επιδόθηκε σε υπολογισμούς και μελέτες, παράλληλα με ιδιωτικά μαθήματα.

Αυτή η περίοδος καινοτομιών στον τομέα των ασύρματων επικοινωνιών έκλεισε το 1904, όταν ο Reginald Fessenden (Φέσεντεν, 1866-1932), Καναδός μηχανικός, συνεργάτης για ένα διάστημα των Edison και Westinghouse και πανεπιστημιακός καθηγητής, μετέδωσε ασύρματα φωνή και μουσική.

Οι πειραματικές εκπομπές του στην ακτή του Ατλαντικού προκάλεσαν τεράστια έκπληξη στους χειριστές ασύρματων τηλεγράφων, τους «μαρκόνηδες» των πλοίων, όταν άκουσαν στα ακουστικά τους ομιλία και μουσική, ένα απόσπασμα από μουσική του Χαίντελ. Ο Φέσεντεν χρησιμοποίησε στα πειράματά του ένα μικρόφωνο άθρακα, δικής του επινόησης. Ήδη το έτος 1907 κατάφερε ο ίδιος ερευνητής να κατασκευάσει δύο πομπούς με διαμόρφωση πλάτους, οι οποίοι είχαν εμβέλεια περί τα 450 km.

sfrang.com

Duga-3 ο Ρωσικός Τρυποκάρυδος

2011-12-25T10:21:00.007+02:00

Όταν κάποιος πάει στο Chernobyl συνήθως χάνει ένα πράγμα που έχει μεγάλο ενδιαφέρον που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακρυά από τον πυρηνικό αντιδραστήρα στον οποίο έγινε το ατύχημα. Είναι ένας από τους τρεις ίδιους σταθμούς που χτιστήκανε κατα την Σοβιετική εποχή.
Τώρα φαίνεται ότι είναι εγκαταλελειμμένος. Αποτελεί την πηγή του σήματος του Τρυποκάρυδου, ενός διαβόητου Σοβιετικού σήματος που ακουγότανε σε όλο τον κόσμο στα ραδιόφωνα βραχέων κυμάτων μεταξύ του Ιουλίου 1976 και Δεκεμβρίου του 1989. Δημιούργησε πολλά προβλήματα και χιλιάδες διαμαρτυρίες.
Πιστευόταν ότι ήταν σήμα ραντάρ πέρα από τον ορίζοντα (OTH). Αυτή η θεωρία επιβεβαιώθηκε μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενώσεως, και είναι γνωστό ως σταθμός Duga-3 του Σοβιετικού συστήματος εγκαίρου προειδοποιήσεως.
Ήταν όμως έτσι ???
Στο τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου η Ε.Σ.Σ.Δ απέκτησε την αφρόκρεμα των Γερμανών επιστημόνων στα ραντάρ !

Έτσι γρήγορα και με ανοιχτό μυαλό χωρίς περιορισμούς και χρησιμοποιώντας τις ιδέες του Τέσλα έφτιαξαν πομπούς Βαθμωτών Πεδίων (έχω γράψει πολλές φορές στα άρθρα μου στην miastala.com).
Δημιουργούσαν λοιπόν “Βαθμωτά Ηλεκρομαγνητικά Στάσιμα Κύματα” δηλαδή ένα γιγαντιαίο Ηλεκτροβαρυτικό Στάσιμο Κύμα, και έτσι ένα γιγαντιαίο ταλαντούμενο δυναμικό στον χρονοχώρο !!!

Σε αυτόν τον σταθμό οφείλεται το ατύχημα στο Chernobyl, όταν ενώ ετοίμαζαν χτύπημα στην Αμερική εκείνη την ώρα, κάτι δεν “πήγε καλά” και έγινε το σκηνικό. Αλλά αυτό είναι θέμα άλλου άρθρου.

Ακούστε και τον τρυποκάρυδo!

http://miastala.com/s/archives/20384

2011-08-07T12:13:00.001+03:00

ΡΑΔΙΟΠΕΙΡΑΤΕΣ - ΡΑΔΙΟΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΕΣ
Παρά τα τεχνικά ραδιοφωνικά προβλήματα της Ελλάδας, μιας αναπτυσσόμενης και με τα τραύματα του πολέμου ταραγμένης χώρας, στη δεκαετία του 1960 «ραδιοπειρατές» ή «ραδιοπειραματιστές» ή «ραδιοερασιτέχνες» ή «ραδιόφιλοι» ή «εραστές του ραδιοφώνου» εκπέμπουν παράνομα στις περισσότερες γειτονιές της Αθήνας, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στην Καβάλα, στη Χαλκίδα, στο Ναύπλιο, στην Κρήτη, στα Νησιά και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας, στα μεσαία κύματα. Ένας από τους πιο θρυλικούς ραδιοπειρατές της εποχής είναι ο Geronimo Groovy, που οι εκπομπές του ακούγονται πολλές φορές από την Αίγυπτο μέχρι την Ιταλία και που παίρνει κάθε χρόνο χιλιάδες γράμματα αλληλογραφίας φανατικών οπαδών του σε διάφορες γλώσσες.
Οι ερασιτεχνικοί ραδιοσταθμοί πολλαπλασιάζονται στις δεκαετίες 1960 και 1970 με τους απόφοιτους των ραδιοτεχνικών και ραδιοηλεκτρολογικών Σχολών, που πειραματίζονται με αυτοσχέδιες ηλεκτρονικές κατασκευές και φτιάχνουν ιδιοκατασκευασμένους ραδιοφωνικούς πομπούς. Οι περισσότεροι από τους μουσικούς ραδιοπειρατές προέρχονται από τα μαθητικά νεανικά δρώμενα και εκπέμπουν ξένα ροκ και λαϊκά ελληνικά τραγούδια, προσπαθώντας με επιμονή να φτιάξουν το δικό τους επικοινωνιακό χώρο με τις τηλεφωνικές αφιερώσεις ενάντια σε μια αρνητικά δικαστική και αυστηρά αστυνομευόμενη κοινωνία.
Ένας από τους ιστορικούς ραδιοπειρατές είναι και ο Γιώργος Κυρλάκης, που λειτουργούσε με το ψευδώνυμο Easy Rider (Ελεύθερος Καβαλάρης) και που είναι ο δημιουργός του «ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ» κατασκευάζοντας έναν πρόχειρο αλλά κατάλληλο ραδιοπομπό μεσαίων κυμάτων στους 963 χιλιοκύκλους, που ήταν η φωνή της ηρωικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 στην Αθήνα.

1. Ο Γουλιέλμο Μαρκόνι, «πατέρας» της ραδιοφωνίας και πρώτος ραδιοερασιτέχνης στον κόσμο.

2. Ο Γιώργος Κυρλάκης, ραδιοπειρατής EASY RIDER, και ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, τεχνικός ΕΡΤ στον πομπό Λιοσίων.

3. Συσκευή ραδιοερασιτεχνικής λήψεως με γαληνίτη.

4. Ζεύγος λυχνιών εκπομπής RS 1000A Siemens & Halske.

5. Καρτ-ποστάλ αναγνώρισης λήψεως ραδιοερασιτεχνών από όλο τον κόσμο.

2011-07-18T10:32:00.000+03:00

ΔΙΟΔΙΑ, «Ο τελευταίος των ραδιοπειρατών»

Βαγγέλης Ραπτόπουλος:

Ο τελευταίος των ραδιοπειρατών

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα», στις 25.1.1988. Γραμμένο για το βιβλίο – αφιέρωμα στη σύγχρονη Ελλάδα των (γαλλικών) εκδόσεων «Autrement», όπου δεν περιελήφθη τελικά.

✒

φωτ.: © Αργύρης Γιατζόγλου, 2008

Tο ’79, τη χρονιά που έκλεινα τα είκοσι, έγραψα ένα μεγαλούτσικο διήγημα για τη σχέση δύο νεαρών με δυο κορίτσια, που γνωρίζονται στο φροντιστήριο για τις εισαγωγικές στο πανεπιστήμιο. Στο κείμενο υπήρχε μια απλή αναφορά σε κάποιο φίλο των παιδιών, τον Δημήτρη τον 94, που είχε έναν ερασιτεχνικό ραδιοφωνικό σταθμό στην ταράτσα του πατρικού του σπιτιού. Δουλεύοντας ξανά και ξανά το διήγημα αυτό ― που αργότερα έμελλε να πάρει την έκταση ενός σύντομου μυθιστορήματος ― ο ερασιτεχνικός σταθμός, όπου η παρέα έβρισκε καταφύγιο ακούγοντας τραγούδια και κάνοντας χαβαλέ, κέρδισε χώρο και ήρθε να καλύψει προστατευτικά τα έργα και τις ημέρες των νεαρών ηρώων, έφτασε να γίνει ο πραγματικός πρωταγωνιστής του βιβλίου. Kαι το θέμα, από ερωτικό που ήταν, έγινε η διάλυση της παρέας και τα διόδια του τέλους της εφηβείας, το σχετικό αντίτιμο που καλείται να πληρώσει κανείς. Γι’ αυτό και ο τίτλος που διάλεξα για το βιβλίο ήταν: Διόδια.

Έβαζα, θυμάμαι, διάφορα ερωτήματα στον εαυτό μου κι έλεγα: Πού πηγαίνουν οι ήρωες όταν δεν συναντιούνται με τα κορίτσια; Πού συχνάζουν όταν δεν έχουν όρεξη για διάβασμα; Tι τους γεμίζει; Kαι ο σταθμός ήταν η κοινή και αβίαστη απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Σήμερα, οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά, αν ξαναέγραφα το βιβλίο και έθετα στον εαυτό μου τα ίδια ερωτήματα, δεν ξέρω με σιγουριά τι θα απαντούσα. Πολύ φοβάμαι ότι οι ερασιτεχνικοί σταθμοί άνθισαν μέσα στη δικτατορία και έσβησαν λίγο μετά την πτώση της.

***

Η φωτογραφία από το ομώνυμο σίριαλ του Κώστα Μαζάνη [Δείτε τα Διόδια εδώ: α΄, β΄, γ΄, δ΄ | Και εδώ: α΄, β΄], στο εξώφυλλο της τέταρτης έκδοσης («Κέδρος», 1995), απεικονίζει τη σκάλα που οδηγεί στο καμαράκι της ταράτσας, όπου βρίσκεται εγκατεστημένος ο ερασιτεχνικός ραδιοσταθμός του Δημήτρη του 94.

Μαζί με τα κασετόφωνα και τα λοιπά στερεοφωνικά, που άρχισαν να εισβάλουν μαζικά στη χώρα μας στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, θα πρέπει να ήρθαν και τα απαραίτητα εξαρτήματα για την κατασκευή ενός αυτοσχέδιου πομπού. Oι πρώτοι ερασιτέχνες ήταν σπουδαστές ηλεκτρονικών, από λαϊκές συνοικίες συνήθως, και επιδίδονταν στο παράξενο αυτό χόμπι γνωρίζοντας περισσότερο τη σχέση μιας λυχνίας μ’ έναν πυκνωτή και λιγότερο τον τρόπο που στήνεται μια ραδιοφωνική εκπομπή. Eμπειρική γνώση του αντικειμένου, μπόλικο συναίσθημα και αυτοσχεδιασμός. Kανονικοί ερασιτέχνες και πειρατές. Mόνο που στην Eλλάδα αυτός είναι ο γενικός κανόνας. Ό,τι άνοιξε δρόμους κι άφησε εποχή, προήλθε από μονομανείς ερασιτέχνες, όχι επαγγελματίες.

«Aκούτε ένα πρόγραμμα του Δημήτρη του 94, αφιερωμένο εξαιρετικά σ’ όλους κι όλες εσάς που κάνετε ακρόαση.» Mιλάω για τους ερασιτέχνες που άκουγα εγώ. Που θεωρούσαν ιεροσυλία να παίξουν τραγούδι ελληνικό. Aυτούς που με τις φωνές τους μεγάλωσα. Γυρνούσες τη βελόνα στο καντράν και τα παράσιτα εναλλάσσονταν με μουσικές και φωνές, ζεστές κι ασυνήθιστες για το ραδιόφωνο, ψίθυρους ενός δικού μας ανθρώπου, πολύ κοντινού. Mαζί με το κρατικό μονοπώλιο έσπαγε και ο καθωσπρεπισμός, το ψυχρό και υπεροπτικό ύφος των κρατικών ραδιοσταθμών. Eν τω μεταξύ, τα ραδιογωνιόμετρα της Aστυνομίας δούλευαν υπερωρίες. Kυνηγητά και συλλήψεις, γενικός διωγμός. Aλλά ό,τι απαγορεύεται είναι και πιο γλυκό. H παρανομία έσπρωχνε τη ραδιοπειρατεία να φουντώσει. Kάθε γειτονιά είχε τώρα και τον δικό της σταθμό.

Tα βράδια, μετά τις εκπομπές, οι ερασιτέχνες έκαναν κύκλωμα μεταξύ τους, εκπέμποντας σε διαφορετική συχνότητα ο καθένας και αναμεταδίδοντας ταυτόχρονα ο ένας την φωνή του άλλου, λες και βρισκόντουσαν όλοι μαζί στο ίδιο δωμάτιο. Kι ήθελε ο καθένας να μάθει την διαμόρφωσή του στην περιοχή του άλλου, τι σήμα έδινε και πόσες μονάδες. Aντάλλασσαν γνώμες για τα εξαρτήματα των πομπών και ανταγωνίζονταν για το ποιός έχει το καλύτερο μηχάνημα. Kι όλα αυτά σε μια γλώσσα γεμάτη άγνωστες λέξεις και στριφνές, που έδειχνε ανάγλυφα το πάθος τους και την μανία για τα ηλεκτρονικά. Oι περισσότεροι ήταν γνωστοί μεταξύ τους, γιατί βλεπόντουσαν κι από κοντά και έκαναν παρέα, και η συζήτηση γυρνούσε και γινότανε συχνά προσωπική, έλεγαν τα προβλήματά τους με τους γονείς, ιστορίες με κοπέλες και σχέδια για το μέλλον. Σε σχέση με το ζεστό και ανθρώπινο πρόσωπο των ερασιτεχνών, οι εκφωνητές των κρατικών σταθμών έμοιαζαν με άψυχες κούκλες που παπαγαλίζουν.

Yπήρχε όμως και κάτι άλλο, το σημαντικότερο ίσως. Έμπαινα τότε στην εφηβεία και είχα, όπως κι οι περισσότεροι συνομήλικοί μου, μια φαινομενικά βαθιά απέχθεια για τα λαϊκά τραγούδια που άρεσαν στους γονείς μας. Eμείς κάναμε ουρές έξω από τα σινεμά που έπαιζαν το Γούντστοκ, να το ξαναδούμε για τρίτη και τέταρτη φορά. Kαι τρέχαμε στο Mπλόου Aπ του Aντονιόνι, μόνο και μόνο για την ολιγόλεπτη εκείνη σκηνή, όπου εμφανίζονται οι Γιάρντμπερντς. H δικτατορία προπαγάνδιζε τα δημοτικά, ως την μόνη ελληνοπρεπή μουσική, χαντακώνοντάς τα. Στην τηλεόραση παραδοσιακοί χοροί με φουστανέλες και τσαρούχια, και στο κρατικό ραδιόφωνο κάτι ανώδυνα τραγουδάκια ελαφρά. Άλλ’ αντ’ άλλων. Oι ερασιτεχνικοί σταθμοί ήταν οι μόνοι που εξέπεμπαν στην συχνότητα της καρδιάς μας.

«Στο καμαράκι του Δημήτρη του 94… » Aπό τα σχέδια του Mανώλη Zαχαριουδάκη, που συνοδεύουν την τρίτη και την τέταρτη έκδοση των Διοδίων («Κέδρος»).

Tο λέγαμε ροκ, αλλά εννοούσαμε ένα σωρό είδη μουσικής. Όργανα ηλεκτρικά, ήχος σκληρός και τρυφερός μαζί. Θέλαμε να ενωθούμε με το θεόρατο αυτό κύμα που ξεκινούσε από την Aμερική και την Aγγλία, να μην βραχούμε απλώς, αλλά να πνιγούμε μέσα του. Kαι οι ραδιοπειρατές ήταν οι καλοί του αγωγοί, οι δικοί του απόστολοι. Kυνηγήθηκαν κι αυτοί στην αρχή, όπως και οι άλλοι απόστολοι, ύστερα βρήκαν τους οπαδούς τους και κέρδισαν έδαφος, κόντεψαν να γίνουν κατάσταση. Aνατρεπτικοί στο ξεκίνημά τους και μάρτυρες, μέχρι που άρχισε η φθορά. Έπεσαν λεφτά στην υπόθεση και μερικοί επιτήδειοι το έκαναν επάγγελμα, λίγα τραγούδια και πολλές διαφημίσεις για οικόπεδα σε εξοχικές τοποθεσίες, έπιπλα με δόσεις και φτηνές οικοσκευές.

Eν τω μεταξύ, είχε φύγει κι η δικτατορία και το ροκ προσωρινά παραμερίστηκε, ήρθε ένα σύντομο πασάλειμμα με αντάρτικα και επαναστατικά τραγούδια, που έμελλε να σβήσουν μαζί με την φωτιά της καθυστερημένης μας πολιτικοποίησης. Mε τα λαϊκά είχαμε, ευτυχώς, προλάβει να μπολιαστούμε από τα σπίτια μας και αρχίσαμε να τ’ ακούμε ξανά με νεόκοπο φανατισμό. Ύστερα, η γενική σύγχυση και η σχιζοφρένεια. Aντιαμερικανοί και ταυτόχρονα αμερικανόφιλοι. Bρεθήκαμε μπλεγμένοι ― κι αυτό δεν ισχύει μόνο για το τραγούδι ― ανάμεσα στο ελληνικό και στο ξένο, στο δυτικό και στο ανατολίτικο, ανάμεσα στο παλιό που υπήρχε μέσα μας και στο καινούργιο που ερχόταν με φόρα απέξω.

Oι κρατικοί σταθμοί άλλαξαν πρόσωπο, έστω κι αν επρόκειτο για απλή μεταμφίεση. Σταματούσες σε μια συχνότητα και δεν ήξερες αν είναι κρατικός ή ερασιτέχνης. Oι πειρατές υπέστειλαν τη σημαία με τα κόκαλα και τη νεκροκεφαλή, και σιγά σιγά σκόρπισαν. Aυτοί που ξέμειναν σήκωσαν νάιλον σημαία και έγιναν σκιά του παλιού τους εαυτού. Tο κράτος συζητάει σήμερα πια σοβαρά τη νομιμοποίησή τους, θα γίνουν, λένε, ελεύθεροι, ιδιωτικοί ραδιοσταθμοί.

Aλλαγή σκηνικού.

***

Το σχέδιο του Μανώλη Ζαχαριουδάκη στο εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης («Κάλβος» 1982), απεικονίζει αφαιρετικά το καμαράκι στην ταράτσα του Δημήτρη του 94, με το ντιβάνι δεξιά, και στο βάθος το τραπέζι με τα εξαρτήματα του πομπού.

Ο Δημήτρης έμενε σ’ ένα διόροφο απέναντι από το σπίτι μου, ο πατέρας του είχε μια μικρή βιοτεχνία Eτοίμων Eνδυμάτων – Eιδών Προικός στο ισόγειο. Aπό τη σιδερένια πόρτα, στη μια άκρη της πρόσοψης, άρχιζε ένας στενός διάδρομος, που έφερνε πίσω στην αυλή με τις γλάστρες, την αναιμική κληματαριά και τη σιδερένια κόκκινη σκάλα που στριφογύριζε σαν κισσός γύρω από το σωλήνα, για να καταλήξει στον πάνω όροφο πρώτα και μετά στην ταράτσα. Eκεί πάνω υπήρχε ένα καμαράκι ασβεστωμένο, μ’ ένα παράθυρο ξεφλουδισμένο, συνήθως ανοιχτό, όπου είχε το σταθμό ο Δημήτρης ο 94, όπως έλεγε, επειδή τον πρώτο καιρό έκανε εκπομπές στους 94 μεγακύκλους.

Mέσα, τα έπιπλα ήταν λιγοστά ― δυο καρέκλες μ’ ένα τραπέζι μικρό, ένα ντιβάνι, το μεγάλο τραπέζι με το πικάπ, το κασετόφωνο και τα εξαρτήματα του σταθμού, και η δισκοθήκη παραδίπλα, κι η καρέκλα του Δημήτρη, βέβαια, όπου καθόταν όταν έκανε εκπομπή. Oι τοίχοι ήταν γεμάτοι αφίσες, έγχρωμες ή ασπρόμαυρες, γυαλιστερές, με συγκροτήματα σε διάφορες φάσεις, σαν ταπετσαρία αλλόκοτη, πιασμένη στις γωνιές και στα σημεία που έκανε κοιλιά με πινέζες, ενώ το φως της γυμνής λάμπας που κρεμόταν απ’ το ταβάνι κι οι λυχνίες του πομπού, αντανακλούσαν πάνω της σαν σε καθρέφτη.

Όταν έβαζε δίσκο ο Δημήτρης κι είχαμε πια βαρεθεί να μιλάμε, έπεφτε σιωπή στο καμαράκι. Aκουγόντουσαν πρώτα οι ιαχές του πλήθους κι ύστερα, όταν καταλάγιαζαν, έμπαινε το βαθύ βουητό της μουσικής. Oι αφίσες σκορπούσαν τις ανταύγειές τους και τα συγκροτήματα έπαιρναν σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μας και ζωντάνευαν. O Δημήτρης έβαζε το πικάπ στη διαπασών κι άρχιζε να κουνάει με το ρυθμό το σώμα του. Παράδερνε τα χέρια του στον αέρα να μιμηθεί τον κιθαρίστα, ενώ ο Άρης μ’ ένα τσιγάρο στο στόμα συντονιζόταν χτυπώντας μια αόρατη ντραμς. Eγώ κρατούσα βουβός τα μπάσα. Mοναδικός μας θεατής, ο Mανολάκης κάπνιζε σαν φουγάρο ξαπλωμένος στο ντιβάνι. Kι έτσι καθώς τελείωναν και ξανάρχιζαν τα τραγούδια, αλλάζαμε ρόλους και όργανα μεθυσμένοι, με το καφέ φως από τις λυχνίες να μας δείχνει χλωμούς και τις αφίσες να γυαλοκοπούν βαθαίνοντας πάνω στους τοίχους σαν οθόνες.

Όταν ο δίσκος τέλειωνε, έπαιρνε ο Δημήτρης το μικρόφωνο, έπεφτε ξεθεωμένος στην καρέκλα ― κόμποι ο ιδρώτας στο κούτελο και στο λαιμό του ― κι όπως τον κοιτούσαμε σωριασμένοι στο ντιβανάκι, ακούτε το σταθμό του Δημήτρη του 94, έλεγε, σε μια εκπομπή αφιερωμένη σε όλους κι όλες εσάς που κάνετε ακρόαση. Ύστερα άφηνε το μικρόφωνο και κλείνοντάς μας το μάτι, άλλαζε δίσκο. H βελόνα σηκωνόταν μηχανικά, ταξίδευε για λίγο στο κενό, ζυγιζόταν και χαμήλωνε αργά πάνω στο πλατό, ώσπου να συναντήσει τις πρώτες στροφές του δίσκου και ν’ αρχίσει επιτέλους να διαβάζει.

Άλλοτε πάλι, όταν τύχαινε να ’χει φεγγαράδα, σβήναμε το φως, τενταρώναμε το μοναδικό παράθυρο και την πόρτα, κι απολαμβάναμε τα κομμάτια. Mπορούσες τότε να δεις το φεγγάρι να σεργιανίζει στο βάθος, έξω απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο. Mπορούσες να χαζέψεις τα άστρα που αρμένιζαν και δίπλα σ’ όλη αυτή τη φωταψία, τις λυχνίες που έριχναν το γλυκό τους φως πάνω στους ενισχυτές, τα ποτενσιόμετρα, τις αντιστάσεις, τους πυκνωτές, κι όλα τ’ άλλα εξαρτήματα στο τραπέζι. Άναβες τότε κι ένα τσιγάρο και σ’ έπιανε η γλύκα ως το μεδούλι. Oλόκληρο το καμαράκι πάνω στην ταράτσα, έπαιρνε φόρα κι απογειωνόταν ταξιδεύοντας στον ουρανό.

Μια σκηνή από το βασισμένο στο μυθιστόρημα, ομώνυμο σίριαλ του Κώστα Μαζάνη [Δείτε τα Διόδια εδώ: α΄, β΄, γ΄, δ΄ | Και εδώ: α΄, β΄], γυρισμένη εξ ολοκλήρου στο Σύνταγμα. Πρωταγωνιστεί ο Tάκης Πετρουτσόπουλος (Θάνος), ενώ η κοριτσίστικη φωνή στο ακουστικό ανήκει στην Ελένη Μυλωνά (Κάτια).

***

Να μην ξεχάσω τον Nοέμβριο του ’73. Tο ευαίσθητο εκείνο σημείο, όπου η πείρα των ραδιοπειρατών και η μανία τους για το ροκ, ήρθαν κι έδεσαν με τα κομμάτια του Θεοδωράκη και την αγωνιώδη έξαψη της εξέγερσης. «Eδώ Πολυτεχνείο. Σας μιλά ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Eλλήνων.» Δύο κόσμοι φαινομενικά ξένοι, που συναντιούνται. Tα ηλεκτρονικά συντονίστηκαν με τον Eθνικό Ύμνο, το καινούργιο άνοιξε τις πόρτες κι έφερε στην επιφάνεια το παλιό. Kαι μετά; H δικτατορία έπεσε κι οι εκφωνητές του σταθμού πήραν θέσεις κι αξιώματα, έφτασαν μέχρι τα βουλευτικά έδρανα. Kαταξίωση ή εκφυλισμός;

Πολύ αργότερα, υπό κυβέρνηση σοσιαλιστική, κόμματα και περιοδικά της Aριστεράς που έστησαν ερασιτεχνικούς σταθμούς, διέκοψαν βίαια τη λειτουργία τους, ύστερα από παρέμβαση του εισαγγελέα. Oι υπεύθυνοι καταδικάστηκαν και διώχθηκαν, αλλά τι σχέση είχαν με τους παλιούς ερασιτέχνες; H πολιτική χρησιμοποιεί την ραδιοπειρατεία, δεν της χαρίζεται. Yπάρχουν απόψεις πίσω από το μικρόφωνο, υπάρχουν θέσεις. Kάτι στημένο και άκαμπτο, παρά την ειλικρίνεια των προθέσεων. Kαι τελικά, τι πιθανότητες επιτυχίας έχει κάποιος που βγαίνει το πρώτο του ραντεβού κρατώντας στο ένα χέρι τα δάχτυλα της καλής του και στο άλλο έναν οδηγό ερωτικής συμπεριφοράς;

Oι αυθεντικοί ραδιοπειρατές είχαν και τα δυο τους χέρια γύρω από τη μέση της κοπέλας, κι ήταν η ψυχή τους δοσμένη στο χαβαλέ και στο παιχνίδι. Aποφάσιζαν με τις λυχνίες και τους πυκνωτές τους να στήσουν έναν παράνομο σταθμό και να μεταδίδουν τραγούδια και αφιερώσεις, χωρίς να ψυχαναλύονται και ν’ αναρωτιούνται αν νιώθουν μοναξιά ή αν έχουν ανάγκη επικοινωνίας. H σχέση τους με τα μηχανήματα ήταν αυθόρμητη και υγιής, ουσιαστική. Γι’ αυτό και μόλις διέγραψαν έναν πλήρη κύκλο, έσβησαν και χαθήκαν.

O Δημήτρης ο 94 δεν υπάρχει πια. H εποχή των πειρατών έχει οριστικά περάσει. Kι οι θάλασσες των FM και των βραχέων, που είχαν ζήσει άγριες μάχες, βλέπουν τώρα τα πλοία της γραμμής στο γαλήνιο και πληκτικό πέρασμά τους. Mόνο σπάνια πολύ, κάποιες βραδιές εξαιρετικές, μποροστά στα μάτια ευνοούμενων και ειδοποιημένων θεατών, αποκαλύπτονται ξανά. Iπτάμενες γαλέρες με την πειρατική σημαία στο πιο ψηλό κατάρτι, σκίζουν φευγαλέα το σκοτεινό ουρανό.

Nύχτα καλοκαιρινή που νιώθεις μόνος κι έτοιμος για όλα. Στρίβεις τυχαία τη βελόνα σε μια άγνωστη συχνότητα και συναντάς το θαύμα. Πίσω από το γυαλί, τα μαύρα νευρά του ραδιοφώνου ανακατεύονται και το καντράν φωταγωγείται. H φωνή αναβλύζει επιτέλους από το μεγάφωνο και λέει τα παλιά καλά λόγια. «Aκούτε μια βραδινή εκπομπή του Δημήτρη του 94, αφιερωμένη εξαιρετικά σε όλους και όλες εσάς, που κάνετε ακρόαση.» H ζεστή ανάσα στο μικρόφωνο, μια στιγμή πριν το τραγούδι. Που τ’ ακούς με την παλιά αφέλεια κι αθωότητα, και δεν σε νοιάζει αν είναι πρώτο σε πωλήσεις, στην Aφρική ή στην Aσία. T’ ακούς και ξεχνιέσαι με τα δικά σου.

H νύχτα φαίνεται εύκολη τώρα, μπορείς να τη διαβείς. Tο στενό, γνώριμο δρομάκι, γεμάτο ερασιτεχνικούς σταθμούς και πρώτες αγάπες, φιλίες αγνές κι ενθουσιασμούς. Kάτι γλυκό και ξένοιαστο στον αέρα, όπως και τότε που κατοικούσες στη χαμένη συνοικία των εφηβικών σου χρόνων, νομίζοντας πως αυτό θα κρατήσει για πάντα. Έτσι νομίζεις και τώρα μερικές φορές. Kαι λες, δεν μπορεί. Kάπου θα πρέπει κρυμμένος να βρίσκεται. Kι ας μην το πιστεύεις κατά βάθος. Tο έμαθες πια πως τίποτα δεν πάει χαμένο. O τελευταίος των ραδιοπειρατών ίσως εκπέμπει ακόμα.

✒

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΣΤΑ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

2011-05-18T11:15:00.001+03:00

Η ΑΡΧΗ

Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 80' όταν ήμουν γύρω στα 12, άκουγα τους τότε ραδιοπειρατές και με έπιανε ένα δέος, άκουγα <<στούντιο>> και φανταζόμουν ένα ολόκληρο σπίτι με μηχανήματα αλλά οι προσδοκίες μου δεν επαληθεύθηκαν, κατά τύχη πήγα στον τότε ραδιοπειρατή STUDIO 54-Γιώργο Γαλαξία που έκπεμπε αρκετά κοντά από την περιοχή που εκπέμπω τώρα, και είδα τελικά τι ήταν το στούντιο, o πομπος ηταν 2χEL519 και ο ενυσχητής ο 185 DUBLEX! με έβαλε λοιπόν να κάνω μια αφιέρωση στο μικρόφωνο και τότε κόλλησα το <<μικρόβιο>> που λέμε.
Στα 13 μου είχα τον πρώτο μου πομπό στα μεσαία, μη σας παραξενέψει, μετέτρεψα ένα ραδιοφωνο αυτοκινήτου σε πομπό! Η εμβέλεια του ήταν 300 μέτρα αλλά για εμένα ήταν λες και ακουγόμουν σε όλο τον κόσμο, μέσ΄ το χωριό καμπάνιζα και είχα λιώσει κάτι κασέτες που είχα,[ Άσε που δε χόρτενε μπαταρίες] βέβαια δεν έλειπαν και τα παράπονα από τα κορίτσια του χωριού γιατί δεν μπορούσαν να ακούσουν τις φίρμες εκείνης της εποχής : Μπαλαντάινς, Κατακτητή, Τίγρη, Στούντιο 54, Σαμουράι και άλλους πολλούς.[Δε συντόνιζα καλά το σταθμό]

ΣΤΑ FM

Κάπου στα 1987-88 αποφάσισα λοιπόν να βγω στα FM γιατί τα μεσαία τότε έμπαιναν σε δέυτερη μοίρα, βγήκα με τη θρυλική αυτοταλάντωτη EL 504

, [κατασκευής Λεωνίδα από Πάτρα αγνώστων λοιπόν στειχείων] μετά από πολλές αποτύχιες και καμένες λάμπες μιας και δεν υπήρχε κάποιος να μου δείξει, συν και το κυνήγη που έτρωγα, αρχίζει ουσιαστικά η <<καριέρα μου>>, διάφορα μηχανήματα και ατελείωτες εκπομπές ωρών και ημερών! μέχρι και τηλεφωνητή είχα, το Στάυρο τον ΤΟΠ ΓΚΑΝ, δεν προλάβαινα να σηκώσω τηλέφωνο εκείνη την εποχή, όλα αυτά για 10 χρόνια μέχρι το 1998.

1998 ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΜΕΣΑΙΑ

Παρ΄ολο το οτι έβγαινα στα FM συνέχισα να ακούω μεσαία και πιο πολύ το Τάκη τον Βετεράνο, έκανε εκπομπές στο 1602κηζ κάθε μέρα! Το 1998 έτυχε να με ακούσει στα FM ο Σπύρος ο Αχαιός και ήρθε και με βρήκε, μου λέει: δε βγαίνεις στα μεσαία; Είχα κάτι υλικά και ξεκίνησα πάλι από την αρχή στα ΜW, από τότε εκπέμπω ανελοιπώς σε συνομιλίες γύρω στα 1680κηζ αλλά κάπου-κάπου και σε εκπομπές στα 1629κηζ μέχρι και σήμερα, και έχω ακόμα δρόμο και όρεξη όπως τότε που ξεκίνησα τη φοβερή δεκαετία του 80'.
Και πάντα με το ίδιο χαρακτηριστικό << ΒΗΤΑ 52 ΡΑΔΙΟ >>.

MADE BY B52

RADIO PARANOID LINEAR ΜW 4XΓΚ71 CLASS AB1

MY LINEAR MW 6XGU81M CLASS AB1

Ποιός ήταν ο πρώτος Έλληνας ραδιοπειρατής..;

2011-05-15T13:00:00.000+03:00

Ο πρώτος Έλληνας ραδιοπειρατής ήταν ο Κώστας Γαστουνιώτης, ο οποίος μαθητής ακόμα, έφτιαξε έναν πομπό στα Τσουκαλέικα της Πάτρας και μετέδιδε ρεμπέτικα και rock ’n’ roll.
Ο Γαστουνιώτης, αληθινή ιδιοφυία στα ηλεκτρονικά, παρέμεινε ασύλληπτος για δύο ολόκληρα χρόνια, αφού δεν κατόρθωσαν να τον εντοπίσουν ούτε τα ραδιογωνιόμετρα της αστυνομίας. Παραδόθηκε μόνος όταν η αστυνομία άρχισε να συλλαμβάνει διάφορους τεχνικούς της Πάτρας.
Οι ραδιοπειρατές εξέπεμπαν στα μεσαία κύματα σε πολλές περιοχές της Ελλάδας αποκτώντας φανατικούς ακροατές. Ένας από τους πιο θρυλικούς ραδιοπειρατές της εποχής είναι ο Geronimo Groovy, που οι εκπομπές του ακούγονταν πολλές φορές από την Αίγυπτο μέχρι την Ιταλία και που έπαιρνε κάθε χρόνο χιλιάδες γράμματα αλληλογραφίας φανατικών οπαδών σε διάφορες γλώσσες.
Ο αριθμός των ερασιτεχνικών ραδιοφωνικών σταθμών πολλαπλασιάστηκε τη δεκαετία του 1970 με τους απόφοιτους των ραδιοτεχνικών και ραδιοηλεκτρολογικών σχολών που πειραματίζονταν με αυτοσχέδιες ηλεκτρονικές κατασκευές και ιδιοκατασκευασμένους ραδιοφωνικούς πομπούς.
Οι περισσότεροι μουσικοί ραδιοπειρατές ήταν μαθητές και μετέδιδαν πρόγραμμα με ξένα ροκ και ελληνικά τραγούδια, ενώ είχαν το δικό τους κοινό και έκαναν τηλεφωνικές αφιερώσεις. Ο κάθε πειρατικός σταθμός έβγαινε στον αέρα από τα δωμάτια των ραδιοπειρατών ή το σαλόνι του σπιτιού τους, ενώ γίνονταν και συνεργασίες ραδιόφιλων που νοικιάζανε διαμερίσματα και εγκαθιστούσαν τον ραδιοφωνικό τους σταθμό. Το κυνηγητό από τις αστυνομικές και τις δικαστικές αρχές ήταν έντονο και πολλές φορές γίνονταν κατασχέσεις μηχανημάτων και οι ραδιοπειρατές βρισκόταν κατηγορούμενοι στα δικαστήρια και πλήρωναν μεγάλα χρηματικά ποσά για την ποινή που τους επιβαλλόταν.
Ένας από τους ιστορικούς ραδιοπειρατές είναι και ο Γιώργος Κυρλάκης, που λειτουργούσε με το ψευδώνυμο Easy Rider (Ελεύθερος Καβαλάρης) και που ήταν ο δημιουργός του “Εδώ Πολυτεχνείο” κατασκευάζοντας έναν πρόχειρο ραδιοπομπό μεσαίων κυμάτων στους 963 χιλιόκυκλους, ο οποίος ήταν η φωνή της ηρωικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 στην Αθήνα.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1975, ο πρώτος πολιτικός που απείλησε να βγάλει στον αέρα πειρατικό σταθμό ήταν ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, στη διάρκεια της συζήτησης για το επίμαχο τότε άρθρο 15 του Συντάγματος.

1. Ραδιοπειρατές στα μεσαία κύματα εξακολουθούν να εκπέμπουν και τώρα!

2. Ένας από αυτούς είμαι και εγώ!

Και κατόπιν γαϊδουραγκάθειας αιτήσεως, παραθέτω τα κάτωθι

2011-05-14T12:50:00.001+03:00

Υπήρχαν παλαιά οι ραδιοπειρατές των μεσαίων κυμάτων MW που μεταλλάχτηκαν σε ραδιοπειρατές των FM. Με τα χρόνια τα FM γέμισαν σήματα και διάφορα ευτράπελα και χαζά και οι ραδιοπειρατές ξανά μανά κατέβηκαν στα μεσαία κύματα, εξ ου και το MW mediun wave, μεσαία κύματα και συχνότητα 530 khz to 1650 khz. Τελευταία δε, στην Αμερική δόθηκε μέχρι 1710khz.
Μη θέλοντας να ενοχλούν μερικοί με την κακοτεχνία τους φτιάχνοντάς πομπούς με ισχύ πάνω από 1000 βατάκια ραδιοσυχνότητας, άρχισαν να εκπέμπουν από 1650 μέχρι 1740 khz
(εκτός συχνότητας που ακούει ο κόσμος).
Κυρίως κάνουν ομιλίες μεταξύ τους, ενίοτε βρίζονται ταπώνει ο ένας τον άλλο με ισχυρότερο σήμα από τον πρώτο και ούτω καθεξής, δηλαδή ο κιλοβάτωρας (kilo = 1000 watt) ανοίγει στην ίδια συχνότητά και κατά την λειτουργία του άλλου με μηχάνημα 50 watt τον ταπώνει και αναφωνεί «φάε μια τάπα ρε χαροπάλη!»

Βέβαια, αυτός με τα 50 βατάκια δεν ακούει τίποτα, μιας και εκπέμπει εκείνη την ώρα, αλλά οι άλλοι που την ακούν την τάπα χαμογελούν χαιρέκακα.
Αν έχετε κανά παλιό ραδιοφωνάκι που να πιάνει μεσαία στείλτε τό μου να σας το κάνω να ακούει τους πειρατάς. Αλλέως πως, αγοράστε έναν πομποδέκτη βραχέων να τους μιλάτε κιόλας.

Μερικά από τα διάφορα:

* κιλοβάτωρας[βλέπε όλο το κείμενο]
* μινιβάτωρας [ειρωνικά ο χαμηλός σταθμός]
* τάπα [βλέπε ανωτέρω]
* 13άρια [μηχάνημα με λάμπες 813]
* χαροπάλης[ειρωνικά ο χαμηλός σταθμός]

2010-04-26T23:35:00.045+03:00

D.X KONTROL

KONTROLERO-ΝΑΥΠΑΚΤΟ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ

ΣΠΥΡΟΣ-ΚΑΡΥΣΤΟΣ

{ΕΔΩ ΘΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ ΡΑΔΙΟ ΖΩΓΡΑΦΟΣ Η ΟΠΟΙΑ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΡΑΔΙΟΠΕΙΡΑΤΗ }
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΟΥ ΣΤΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΑ ΕΡTZΙΑΝΑ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 53 ΕΤΩΝ ΣΗΜΕΡΑ ]
ΑΠΟ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑ ΤΗ ΜΑΝΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΟ ΛΑMΠΑΤΟ ΡΑΔΙΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΜΑΡΚΑ ΤΕΛΕΦΟΥΓΚΕΝ ΧΩΡΙΣ ΜΑΤΙ (ΟΡΓΑΝΟ). ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟ ΤΟ ΠΙΚΑΠ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΕΛΕΦΟΥΓΚΕΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΠΟΥ ΕΠΑΙΡΝΕ 10 ΜΕ 12 ΔΙΣΚΟΥΣ 45 ΣΤΡΟΦΩΝ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΤΟΣΟ, ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΔΙΣΚΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ Η ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΛΑΙΚΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΚΟΥΓΑ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΠΑΤΟ ΡΑΔΙΟ ΜΕ ΞΕΝΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ ΜΕ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΤΟΤΕ ΜΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΜΙΑΣ ΔΡΑΧΜΗΣ ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΟΙ Η ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ. ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΕΔΩ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΕΠΟΧΗΣ ΗΤΑΝ ΑΓΝΟ, ΔΗΛΑΔΗ Η ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΚΑΝΑΝΕ ΑΠΟ ΧΟΜΠΙ ΧΩΡΙΣ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑ ΠΟΛΥ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΠΟΧΙΑΚΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 1964 -1970 ΤΟ 1968. ΦΥΓΑΜΕ ΑΠΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΜΕΝΑΜΕ, ΚΑΙ ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΜΕΝΙΔΙ (ΜΠΙΤΣ) ΗΛΙΚΙΑΣ 12 ΕΤΩΝ...ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ 1968 ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΟ ΕΞΗΣ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΙΑ ΔΕΝΑΝΕ ΤΑ ΓΑΙΔΟΥΡΙΑ ΣΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΤΟ ΤΕΡΜΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΝ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΙΑ ΤΟΥ ΜΕΝΙΔΙΟΥ. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΜΕΝΑΜΕ ΗΤΑΝ ΔΥΟΜΙΣΙ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΕΦΥΓΑ ΑΠΟ ΤΟΝ (ΚΟΣΜΟ) ΚΑΙ ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΧΑΟΣ. ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ, ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΗΤΑΝ ΑΔΕΙΟ ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΑ ΗΤΑΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ. ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ ΦΑΛΗΡΟΥ ΤΩΝ ΑN.ΜΙΟΥΖΙΚ ΚΟΡΝΕΡ ΤΩΝ .ΠΛAΙ ΜΠΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ, ΕΠΑΙΖΑΝ ΞΕΝΟ ΡΕΠΕΡΤΟΡΙΟ                                         ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΝΗΣ

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1969 ΓΝΩΡΙΣΑ ΕΝΑ ΚΥΡΙΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΜΑΣΤΟΡΑΣ ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΕΙΧΕ ΕΝΑΝ ΑΔΕΡΦΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΣΧΟΛΙTO ΜΕ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ. ΜΟΥ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΕ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ, Κ.ΚΩΣΤΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΕ ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΗΛΕΚΡΟΝΙΚΟΝ. ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΡΑΔΙΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΠΟΜΠΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΣΧΕΔΙΟ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΣΟΥ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΕΣΥ ΤΗΝ ΕΥΘΗΝΗ ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΟΥ ΣΥΜΒΕΙ. ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗ ΣΧΟΛΗ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΓΩ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥΣ ΔΕΝ ΠΗΓΑ. ΕΤΣΙ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΟΝ Κ.ΚΩΣΤΑ ΚΑΘΕ ΑΠΟΓΕΥΜΑ. ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΝΑ ΓΙΝΩ ΡΑΔΙΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΧΕΔΙΟ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ [ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ, ΠΥΚΝΩΤΕΣ, ΔΙΟΔΟΥΣ, ΛΑΜΠΕΣ, Κ.Τ.Λ] ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ 1970 ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ ΟΥΤΕ ΣΧΕΔΙΟ ΟΥΤΕ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΠΟΥ ΛΕΜΕ Η ΑΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ, ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΕ ΣΤΟΝ (ΚΟΣΜΟ) ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΝΙΔΙ.
ΤΟ 1970 ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΚΛΟΓΗ ΠΟΜΠΟΣ ΜΙΚΡΗΣ ΕΜΒΕΛΕΙΑΣ ΜΕ ΜΙΑ ECC82. ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΚΕΙΝΟ ΔΟΥΛΕΥΑ ΣΕ ΕΝΑ ΒΕΝΖΙΝΑΔΙΚΟ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΦΙΛΟΔΩΡΗΜΑΤΑ ΜΑΖΕΨΑ ΚΡΥΦΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 150 ΔΡΑΧΜΕΣ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΙΡΝΩ ΑΔΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΛΙΓEΣ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ( ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ).
ΞΕΚΙΝΑ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΤΙ ΛΕΤΕ, ΣΕ ΚΟΝΤΡΑΠΛΑΚΕ, ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΕΧΩ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, ΔΕΝ ΤΑΛΑΝΤΩΝΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΖΙΦΟΣ. ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΩ ΣΤΟΝ Κ.ΚΩΣΤΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΓΙΑΤΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ (Ο ΝΟΩΝ ΝΟ'Ι'ΤΟ.) ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΕΡΩ ΕΓΩ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΜΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΜΙΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΜΕΝΕ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ. Ο Κ.ΚΩΣΤΑΣ ΕΜΕΝΕ ΓΥΡΩ ΣΤΟ 1,5 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ ΜΑΚΡΙΑ, ΚΑΙ ΟΛΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΑΥΤΑ, ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ (ΚΟΣΜΟ)... ΠΑΩ. ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΑΚΟΥΣΕ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΜΕ ΕΝΑ ΤΡΑΝΖΙΣΤΟΡ OC45 ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΙΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΑΥΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΜΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΩ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΤΑΘΜΟ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΟΤΙ Ο Κ.ΚΩΣΤΑΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 22 - 25 ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ 15 ΧΡΟΝΟ.
ΤΟ ΕΦΤΙΑΞΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ. Η ΧΑΡΑ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΟΥ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΕ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ, ΕΠΙΣΗΣ ΟΤΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΙ ΠΟΤΕ. ΗΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ ΟΥΡΑΝΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΑΣΑΝΕ 40 ΧΡΟΝΙΑ
Η ΕΜΒΕΛΕΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕ ΜΙΑ ΚΕΡΑΙΑ 1 ΜΕΤΡΟ ΤΟ ΑΚΟΥΓΕΣ 20 ΜΕ 30 ΜΕΤΡΑ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΒΑΛΑ ΚΕΡΑΙΑ 28 ΜΕΤΡΑ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 100 ΜΕΤΡΑ ΤΟ ΚΟΝΤΙΝΟΤΕΡΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΗΤΑΝ 200 ΜΕΤΡΑ ΔΗΛΑΔΗ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΓΩ.
ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ Κ.ΚΩΣΤΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙ. ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΣΤΑΘΜΟ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ 2 ΜΕ 3 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΘΑ ΗΜΟΥΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΣ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕ ΕΙΔΟΠΟΙΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΜΠΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΗΓΑ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ.
ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ, ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ. ΣΕ ΕΝΑ ΦΑΝΑΡΙ ΓΙΑ ΠΕΖΟΥΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΒΕΡΑΝΖΕΡΟΥ ΒΛΕΠΩ ΕΝΑΝ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ, ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΜΙΑ ΛΑΜΠΑ, ΑΜΕΣΩΣ ΠΙΑΝΩ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΤΟΝ ΡΩΤΩ ΤΙ ΛΥΧΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ 6L6 ΚΑΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΟΝ ΡΩΤΩ. ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ 6L6 ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ 6V6 ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑ ΝΑ ΔΩ ΕΝΑ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟ ΓΙΑΤΙ ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΣΧΕΔΙΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ. ΑΛΛΑ ΘΑ ΜΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΗΜΑ, ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΩ ΣΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΤΟΥ, Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΜΟ. ΡΩΤΗΣΑ ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ (ΣΑΝ ΦΡΑΖΙΣΚΟ) ΚΑΙ ΤΗ ΛΥΧΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ 2 807 ΜΕΓΑΛΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ. ΚΑΙ Η ΛΑΜΠΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΤΟΥ (ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ) ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΕΣΥ ΤΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ (ΧΟΥΙΣΧΟΥ) ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΑΚΟΥΩ ΚΑΠΟΙΟΝ (ΧΟΥΙΣΧΟΥ) ΣΤΟ ΜΕΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΓΙΑΤΙ ΦΕΡΝΕΙ ΜΕΓΑΛΟ ΣΙΜΑ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ. ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΟΤΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΒΑΘΗ ΑΡΧΕΙ ΤΗΣ ΟΔΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ...

ΜΟΥ ΕΒΓΑΛΕ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 20 Χ 15cm 1 ECC83 6V6 ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ 6V6 ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ 6V6 ΕΞΟΔΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΕΒΑΖΕ ΤΗΝ 6L6 ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΙΣΧΥ TO MΗXANΗMA ΕΝΑ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΤΗ 220 ΒΟΛΤ 6,3 ΚΑΙ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ. ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΠΟΣΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ, ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ! ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΕΤΟΙΟ ΕΓΩ. ΕΓΩ ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΩ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ. ΦΕΡΕ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑ ΤΟ ΙΔΙΟ. ΠΗΓΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ ΠΟΥ ΣΧΟΛΑΓΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΥΓΩ ΠΡΙΝ ΤΗΣ 6 ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΔΕΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΠΩ 3 - 4 ΜΕΡΕΣ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ. Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΠΛ.ΒΑΘΗ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ ΚΑΙ ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ. ΤΟ ΠΗΡΑ ΕΦΥΓΑ. ΤΟ ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΤΟ ΣΥΝΕΔΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ. ΠΗΡΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ, ΕΒΑΛΑ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΟ ΜΕ ΚΑΡΟΥΛΑΚΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ. ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ, ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΕΙΧΕ ΧΑΛΑΣΕΙ Η ΚΑΨΑ. ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΠΑΩ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΠΕΡΙΠΟΥ 350 ΜΕΤΡΑ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ, ΤΟ ΕΧΑΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣ, ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΚΡΑΤΙΚΟΣ. ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΠΙΣΩ ΝΑ ΔΩ. ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ( ΙΟΥ - Τ0 ΚΑΡΟΥΛΟΦΩΝΟ ) ΕΠΑΙΖΕ ΤΟ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ ΑΝΑΒΕ, ΑΛΛΑ ΛΙΓΟ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΦΙΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗ. ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΤΟ ΣΚΑΛΙΖΩ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΑΛΙΣΜΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΜΑ ΤΗΣ ΓΕΦΥΡΑΣ. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ ΘΑ ΜΗΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΡΕΥΜΑ ( Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ) ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΔΕΗ.
ΒΕΒΑΙΑ ΠΕΙΡΑ ΜΙΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑ ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΠΑΤΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ. ΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕΡΕΣ ΑΡΚΕΤΕΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΡΩ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΗ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΟΠΟΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΕΝΑ ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΑΘΜΟ ΜΕ ΔΥΟ 807 ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΜΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ 350 ΜΕΤΡΑ. ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟΥ ΠΗΓΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΛΙΚΑ, ΛΑΜΠΕΣ ΜΕΤΑΒΛΗΤΟΥΣ ΗΛΕΚΡΟΛΗΤΙΚΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟ ΣΑΣΙ. ΤΟ 6V6 ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΑ ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΕΛΥΣΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑ ΚΑΙ ΕΡΧΟΜΟΥΝΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΑΔΕΙΟ ΦΥΓΑΝΕ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΞΑΝΑΕΙΔΑ ΠΟΤΕ... ΑΚΟΥΓΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟΥΣ ΔΥΝΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΜΗΛΟΥΣ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΤΕΡΜΑ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ 1620-30-40 ΦΩΝΑΖΑ. ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΜΟΝΟ ΑΚΟΥΓΑ. ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΤΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑ, ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΡΓΑ, ΗΞΕΡΑ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ, ΜΕ ΕΝΑ ΡΑΔΙΟ ΤΡΑΝΖΙΣΤΟΡ (CONION) ΠΡΑΣΙΝΟ ΗΞΕΡΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΞΕΡΗ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΠΟΧΗ 1972 -1973 ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΑΚΟΥΩ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΟ ΡΑΔΙΟ ΚΟΜΠΡΑ ΑΠΟ ΒΑΡΙΜΠΟΠΗ ΜΕΡΙΑ ΚΑΛΑ Η ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΕΓΚΙΣΗ ΜΕΡΙΚΩΝ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ ΠΟΛΥ ΙΣΧΥΡΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΕΣΩ ΜΟΛΙΣ ΘΑ ΑΠΟΧΩΡΟΥΣΑΝ Η ΑΛΛΟΙ,ΔΙΟΤΗ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ ΚΑΝΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ, ΜΟΛΙΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΑΝΕ ΚΑΛΩ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΚΟΜΠΡΑ ΑΠΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΝΗΣ. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΧΑΡΑΚΤΙΡΙΣΙΚΟ ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. (ΑΥΤΟΣ ΛΕΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 500 ΜΕΤΡΑ). ΚΟΝΤΡΟΛ, ΣΧΕΔΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟΣ, ΜΙΛΑΓΑΜΕ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ ΤΟ ΡΩΤΟΥΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ... ΟΠΟΤΕ ΚΑΛΗ ΑΛΛΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ (ΡΑΔΙΟ ΑΣΤΟR) O ΟΠΟΙΟΣ ΕΔΙΝΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΑΡΙΜΠΟΠΗ Ο ΡΑΔΙΟ ΚΟΜΠΡΑ ΤΟΥ ΔΙΝΗ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΝΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΕΓΩ ΕΙΠΑ ΤΑ ΚΑΘΕΚΑΣΤΑ, ΚΑΙ ΕΙΠΑ ΟΤΙ Ο ΑΣΤΟR ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΚΑΛΕΣΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΑ. Ο ΡΑΔΙΟ ΚΟΜΠΡΑ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΝ ΑΣΤΟΡ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ ΒΑΛΕ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΕΙ, ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟΧΩΡΟΥΣΑΝ ΟΛΟΙ, Ο ΡΑΔΙΟ ΚΟΜΠΡΑ ΜΙΛΑΓΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΤΟΤΕ ΣΤΗ ΜΠΑΝΤΑ ΕΓΩ. ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΠΟΥ ΜΕΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΕΓΩ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΔΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΗΤΑΝ ΟΔΟΣ ΧΩΡΑΦΙΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΓΚΑΘΙΑ. ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΟΤΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΠΟΙΑ ΓΙΑΝΝΗΣ. ΚΟΜΠΡΑ ΕΜΕΝΕ ΓΥΡΟ ΣΤΑ 500 ΜΕΤΡΑ ΔΥΤΙΚΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΡΑΔΙΟ ΑΣΤΟR ΠΕΡΙΠΟΥ 700-800 ΜΕΤΡΑ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΑ ΣΕ ΕΥΘΕΙΑ. ΥΠΗΡΧΑΝ ΧΩΜΑΤΟΔΡΟΜΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ ΣΠΙΤΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣ ΓΙΑ ΕΜΠΟΔΙΑ. ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ Ο ΡΑΔΙΟ ΚΟΜΠΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΜΠΡΑ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΑΝΟΙΞΗ 1973. ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΑΡΧΙΖΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ, ΚΑΠΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1973 ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΟΧΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΙΔΟΣ. ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΘΕΟΦΙΛΟΣ. ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΦΛΟΡΕΤΑ ΕΛΑΦΡΟΣ ΑΛΗΤΑΚΟΣ ΑΛΛΑ ΑΠΩ ΤΟΥΣ ΩΡΑΙΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑ ΣΤΑΘΜΟ. ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΕΡΑΚΙ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΜΕΝΕ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΝΑ ΤΗΣ ΚΑΝΕΙ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΔΕΧΤΗΚΑ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥ ΤΟ ΕΦΤΙΑΧΝΑ, ΘΑ ΕΧΑΝΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ. ΤΟΥ ΦΤΙΑΧΝΩ ΤΟ ΟC 45 ΤΡΑΝΖΙΣΤΟΡ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΟΝΤΡΑΠΛΑΚΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΕΜΕΝΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΔΟΥΛΕΥΕ ΜΕ ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΕΓΩ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΑΝ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ ΗΤΑΝ ΜΑΚΡΙΑ. ΟΧΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΑΚΡΙΑ... ΟΠΟΤΕ ΤΟΥ ΠΡΩΤΙΝΑ ΓΙΑ ΣΙΓΟΥΡΑ ΝΑ ΒΑΛΗ ΜΙΑ ΚΕΡΑΙΑ ΕΝΑ ΣΥΡΜΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΤΑΝ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΑ ΤΟ ΔΕΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΗΣ ΤΟΥ, ΩΡΑΙΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΗ ΠΛΑΤΙΑ ΒΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΣΥΡΜΑ ΠΗΝΕΙΟΣΥΡΜΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΨΙΛΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΝΕ ΠΟΙΟ ΒΟΡΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ.
ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΠΟΥ ΓΥΡΙΣΑ ΑΠΩ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΔΙΝΗ ΕΝΑ ΚΑΡΟΥΛΑΚΗ ΜΕ ΣΥΡΜΑ ΠΗΝΙΟΣΥΡΜΑ ΗΡΘΕ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΗΧΑΝΑΚΙ Ο ΜΕΛΑΧΡΙΝΟΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΣΤΟ ΔΩΣΩ, ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΤΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ ΜΟΥ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΗΤΑΝ ΕΦΕΥΓΕ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΣΑΛΟ ΤΗΣ Τν ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΛΟΝΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΚΕΡΑΙΑΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 27-28 ΜΕΤΡΑ ΣΥΝ ΤΗ ΚΑΘΟΔΟ Η ΟΠΟΙΑ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΣΑ ΚΕΡΑΙΑ, ΠΕΙΡΑ ΕΝΑ ΣΕΙΡMA ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΤΗ ΤΗΣ 28ΜΕΤΡΗΣ ΚΕΡΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΡΝΩ ΠΙΣΩ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΛΟΝΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΞΩ ΑΠΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. ΣΥΝΟΛΟ ΚΕΡΑΙΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΑΘΟΔΟ 65 ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΠΟΥ Η ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ ΗΤΑΝ ΜΕ ΒΗΜΑΤΑ. ΕΓΩ ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΜΕ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΝ ΚΟΜΠΡΑ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΜΟΛΙΣ ΑΠΟΛΥΘΕΙ ΑΠΟ ΦΑΝΤΑΡΟΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ.... ΤΟ 1973 ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΕΝΑ ΔΙΣΚΑΚΙ 45 ΣΤΡΟΦΩΝ ΜΕ ΤΙΤΛΟ (ΑΠΑΤΣΙ) ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΙΣΚΑΚΙ ΠΟΥ ΑΓΟΡΑΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΟΣ ΔΩΡΟΥ ΚΑΙ ΣΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΤΟ ΒΑΖΩ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΟΥΩ ΣΤΟ ΠΙΚΑΠ ΤΟ ΤΕΛΕΦΟΥΓΕΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΤΕΛΕΙΩΝΕ ΑΡΧΙΖΕ ΠΑΛΗ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΛΕΙΝΩ ΝΑ ΔΩ ΜΗΠΩΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΚΟΜΠΡΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΑΚΡΟΑΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΚΟΥΣΕ ΛΙΓΟ ΣΤΕΛΑΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ, ΕΒΑΛΕ ΚΑΝΑ ΔΥΟ, ΟΧΙ ΟΛΟΚΛΗΡΑ, ΤΑ ΕΙΧΕ ΣΕ ΕΝΑ ΜΠΟΜΠΙΝΟΦΟΝΟ ΜΕ ΚΑΡΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΠΣ ΟΤΑΝ ΕΚΛΕΙΣΕ ΠΕΙΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΒΑΛΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΞΕΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΕΣΥ ΣΑΝ ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΚΟΥΣ ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΕΓΩ ΕΧΩ ΛΑΙΚΟΥΣ ΔΙΣΚΟΥΣ ΑΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΖΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝΕ ΜΟΛΙΣ ΕΚΛΕΙΣΑ ΒΓΗΚΕ (ΜΠΡΑΙΚΕΡ) ΠΟΥ ΛΕΓΑΜΕ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΣΕ ΤΟ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΑΠΑΤΣΙ ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΦΥΣΙΚΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΝ ΔΙΝΗ Ο Γ.ΚΟΜΠΡΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΞΑΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ.ΚΟΜΠΡΑ ΤΟΥ ΞΑΝΑΠΕΡΝΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΤΙΠΟΤΑ... ΠΑΙΡΝΩ ΕΓΩ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ ΛΕΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΦΩΝΑΖΕΙ... ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΕΙ ... Ο ΦΙΛΟΣ ΠΟΥ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΑΠΑΤΣΙ ΑΚΟΥΕΙ...ΞΑΝΑ Ο ΚΟΜΠΡΑ... ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΝΩ ΕΓΩ ΛΕΩ ΣΤΟ ΚΟΜΠΡΑ ΕΓΩ ΒΑΖΩ ΤΟ ΑΠΑΤΣΙ ΤΟ ΔΙΣΚΑΚΙ ΠΟΥ ΒΑΖΩ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΠΑΤΣΙ ΜΗΠΩΣ ΕΝΝΟΕΙ ΕΜΕΝΑ ΚΛΕΙΝΟ... ΠΑΙΡΝΕΙ ΕΛΑ ΦΙΛΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΛΕΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΜΙΛΑΣ... ΑΦΗΝΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙΝΟ ΚΑΙ ΛΕΩ ΦΙΛΕ ΑΠΩ ΤΗ ΒΑΡΙΜΠΟΠΗ ΑΚΟΥΣ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΝΗΣ .. ΕΛΑ ΡΕ ΦΙΛΕ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΠΑΡΝΗΣ ΑΠΩ ΠΑΡΝΗΘΑ... ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΜΠΡΑ ΕΛΑ ΡΕ ΦΙΛΕ ΠΛΑΚΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ , ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ... ΠΕΡΝΩ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΕΙΝΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΚΟΝΤΡΟΛ ΕΝΑΝΤΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΚΑΙ ΛΕΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΤΟΠΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΒΑΛΕ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΗΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΩ ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΝΗΘΑ ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ ΑΚΟΥΩ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ... Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Γ.ΚΟΜΠΡΑ ΑΝΟΙΞΕ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΚΑΡΟΥΛΟΦΩΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤ.ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΕΡΧΟΜΑΙ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ.....
(ΝΟΜΙΖΩ ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑΣΙΟΝΑΛ)..

[ ΓΕΝΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΘΕΜΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΘΑΡΟ ΘΕΜΑ ΚΑΤΕΦΤΙΣ ΤΗΣ ΚΕΡΑΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΗΚΟΥΣ } ΕΚΤΟΤΕ ΕΒΑΛΑ ΠΟΛΛΕΣ ΚΕΡΑΙΕΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΤΕΥΘΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΚΗ ΣΕ ΜΕΤΡΑ Η ΚΑΛΛΙΤΕΡΗ ΚΕΡΑΙΑ ΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΒΟΡΑ ΜΥΤΗ ΝΟΤΟΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΚΑΘΟΔΟΣ ΓΙΑ ΚΕΡΑΙΑ (L ) ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΑ 50 Η 300 ΟΜ Η ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ Η ΔΙΠΟΛΟ!!!!!                                               ΤΟ 1973

ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ.
ΤΟ 1973 ΚΑΝΩ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΤΟΤΕ ΕΒΓΑΙΝΑ ΜΕ ΛΥΓΟ ΤΡΑΚ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΒΡΕ’Ι’Κ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΚΥΚΛΩΜΑΤΑ ΕΠΕΙΔΗ Η ΗΛΙΚΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ 17 ΧΡΟΝΩΝ ΕΙΧΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΦΩΝΗ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΔΗΛΑΔΗ ΝΟΜΙΖΑΝΕ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΑΙ ΛΕΓΑΝΕ ΟΤΙ ΚΑΛΕΣΕ ΜΙΑ ΚΟΠΕΛΑ. ΑΝΤΕ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΗΣΟΥΝ ΑΓΟΡΙ. ΕΤΣΙ ΑΠΕΦΕΥΓΑ ΝΑ ΣΥΝΟΜΙΛΩ ΚΑΙ ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ. ΑΚΟΥΓΑ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΚΟΥΣΑ ΚΑΠΟΙΟ ΣΤΑΘΜΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΥΚΛΩΜΑ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΓΥΡΟ ΣΤΟ 1620 ΑΜ. ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΣΑΝΕ ΕΚΕΙ. Ο ΣΤΑΘΜΟΣ ΞΑΝΑ ΕΚΚΑΛΕΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ . ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΓΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ ΓΙΑΤΙ Η ΑΠΟΘΗΚΗ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΥΠΗΡΧΕ ΑΡΚΕΤΟΣ ΕΠΗΡΕΑΣΜΟΣ ΕΝΩ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΑΠΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΟΝ ΑΚΟΥΓΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΜΕ (ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΛΕΙΨΗ). ΕΚΤΟΤΕ ΚΑΠΟΥ- ΚΑΠΟΥ ΑΚΟΥΓΑ ΔΙΦΟΡΟΥΣ ΜΑΚΡΙΝΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΠΟ ΒΟΡΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΣΥΝΟΜΙΛΟΥΝ ΜΕΤΑΞΙ ΤΟΥΣ. ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΕΔΩ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ Η ΠΡΟΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΗΤΑΝ ΑΠΩ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΣΤΟ 1973 ΒΡΑΔΥ ΓΥΡΟ ΣΤΗΣ 8,5 ΩΡΑ ΑΚΟΥΩ ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΡΑΔΙΟ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ ΝΑ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΑΠΩ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΟ ΚΥΚΛΩΜΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΑΛΑ ΜΕΤΑΞΙ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ, ΕΓΩ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΓΑ ΟΛΟΥΣ, ΟΠΩΣ Ο ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΠΑΤΗΣΙΑ, ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΜΕΣΑΖΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΡΕΠΟΡΤΑ (ΚΟΝΤΡΟΛ Κ.Τ.Λ). ΕΜΕΙΝΑ ΜΕΧΡΙ ΑΡΓΑ ΟΤΑΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΑΝ Η ΠΟΙΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣΑ ΤΟΝ ΚΟΛΟΣΣΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΓΕ ΟΛΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΑΠΟ ΣΤΑΘΜΟ ΛΑΡΙΣΗΣ ΕΤΣΙ ΕΔΙΝΕ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΓΩ ΤΟΝ ΑΚΟΥΓΑ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΜΕ ΑΚΟΥΓΕ. ΕΤΣΙ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩ ΕΝΑ ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ.
ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΟΣ ΕΝΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΜΕ 2 807 ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΣΤΑ 900 ΒΟΛΤ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΩ ΓΙΑΤΙ ΕΒΓΑΖΕ ΒΟΜΒΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΨΑΞΙΜΟ ΒΡΗΚΑ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΑΝΤΙΓΡΑΨΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ. ΑΛΛΑ ΚΟΛΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΕΝΙΣΧΥΤΗ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ. ΚΑΠΟΥ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΚΟΥΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑ 2 807 ΣΤΑ 600 ΜΕ ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΕΓΜΑ ΜΕ ΦΤΙΑΧΤΟ ΕΝΙΣΧΥΤΗ ΜΕ ΜΙΑ ECC 83 ΚΑΙ EL 34 ΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΛΕΓΜΑ. ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΟΤΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΧΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΗ ΔΙΦΟΡΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΧΩ 6V6 ΑΝ ΕΒΑΖΑ ΕL34, ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΙΠΟΤΑ ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΗ ΜΕ ΤΗΣ 807 ΘΑ ΜΕ ΠΕΙΣΕΙ. ΠΡΑΓΜΑΤΙ Η ΔΟΚΙΜΗ ΓΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΟ. ΔΟΚΙΜΗ ΜΕ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΓΙΝΕΤΑΙ
ΚΑΙ 807 ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥ. ΜΟΝΟ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΗΤΑΝ ΛΙΓΟ ΧΑΜΗΛΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΤΗ ΛΗΨΗ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΜΑΚΡΙΝΟΥΣ ΡΑΔΙΟΑΚΡΟΑΤΕΣ(ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ) ΚΑΙ ΕΠΑΡΧΙΩΤΙΚΟΥΣ ΡΑΔΙΟΑΚΡΟΑΤΕΣ(ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ). ΝΑ ΘΥΜΙΣΩ ΟΤΙ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΗΤΑΝΕ ΜΙΑ ECC83 ΠΡΟΕΝΙΣΧΙΣΗ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟΥ ΜΙΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΜΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΙΚΑΠ. ΕΝΙΣΧΥΤΗΣ 6V6, ΤΑΛΑΝΤΩΣΗ 6V6, ΚΑΙ ΕΞΟΔΟΣ 6V6 ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑ 6L6, ΟΠΩΣ ΑΛΑΞΑ ΤΗΝ 6V6 ΤΟΥ ΕΝΙΣΧΥΤΗ ΜΕ ΤΗΝ EL 34 ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΣΤΟ 2 807 ΑΠΩ ΤΟ ΠΛΕΓΜΑ.                                                          ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΣ

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΛΕΠΩ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ ΑΠΟ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΝΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΟΙΧΟ ΚΑΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ Ο ΘΟΡΥΒΟΣ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟΣ.. ΠΛΗΣΙΑΖΩ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΠΑΝΕ. Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΗΤΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΒΛΕΠΩ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΛΥΧΝΙΕΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΛΑΡΟ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΣΠΑΝΕ ΣΤΟ ΤΟΙΧΟ.(ΤΡΕΛΑΘΗΚΑ) ΑΡΠΑΖΩ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΩ ΠΟΥ ΤΗΣ ΒΡΗΚΑΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΣ, Ο ΜΙΚΡΟΣ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ, ΕΝΑΣ ΑΛΟΣ
ΑΠΩ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΕΓΩ ΤΗΣ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΦΕΡΑΜΕ. (ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΕΔΩ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΑ Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ), ΤΟ ΕΡΩΤΩ
ΣΕ ΠΟΙΟ ΒΟΥΝΟ. ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΑΟΡΙΣΤΑ.. ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΛΑΜΠΕΣ ΕΚΕΙ, ΠΟΛΛΕΣ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΑΝ ΣΚΑΨΕΙΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ.. ΕΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΛΟΠΙΑΣΩ ΤΟΥΣ ΛΕΩ ΣΕ ΠΟΙΟ ΗΠΙΟ ΤΡΟΠΩ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ… ΣΤΗΝ ΑΡΧΕΙ ΕΦΕΡΑΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΣΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΘΑ ΕΙΧΕ ΝΥΧΤΩΣΕΙ.. ΠΕΡΝΩ ΤΗΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΛΑΜΠΕΣ ΠΟΥ ΓΛΙΤΩΣΑΝ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ. ΚΑΙ ΦΕΥΓΩ. ΤΗ ΛΥΧΝΙΕΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΕΣ ! Η ΠΟΙΩ ΠΟΛΛΕΣ ΗΤΑΝ 829-832-6146 ΚΑΤΙ ΑΛΛΕΣ ΛΥΧΝΙΕΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΤΙ ΠΡΟΕΝΙΣΧΥΤΡΙΕΣ.. ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ (ΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΣ.)
ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΣΑΝ ΠΛΑΓΙΑ ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΜΑΤΟΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΕΔΕΙΧΝΕ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑ ΕΝΑ ΦΟΡΤΗΓΟ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΚΑΝΕ ΟΠΙΣΘΕΝ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΔΙΦΟΡΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΩ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΚΙΛΙΚΙΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ, ΚΑΙ ΜΠΟΛΙΚΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΣΚΕΠΑΖΕ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ ΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΣ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ ΑΥΤΑ. Η ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΗΤΑΝ 2,5 ΩΡΕΣ ΠΕΡΙΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΣ ΚΑΙ 2,5 ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΨΑΧΟΥΛΕΨΕΙΣ ΟΣΟ ΕΣΚΑΒΕΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ Η ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΙΧΜΗΡΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΕΣΚΑΒΕΣ ΕΥΡΙΣΚΕΣ… ΕΤΣΙ ΦΕΥΓΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΓΥΡΝΟΥΣΑ ΜΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ. ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΕΛΕΓΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΛΑΜΠΕΣ, ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟ (ΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΣ).ΕΤΣΙ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΤΗ ΒΟΥΝΟ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΛΑΜΠΕΣ.. ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΕΚΕΙΝΟ ΔΙΑΦΟΡΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΝΑΝΕ ΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΝΑ ΜΕ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΩ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΣ, ΕΓΩ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΥΣ ΠΗΓΑΙΝΑ, ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΛΙΓΕΣ ΛΑΜΠΕΣ ΕΥΡΙΣΚΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΩ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΥΝΟ, ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΡΩΤΟΥΣΕ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΕΣ ΛΑΜΠΕΣ, ΔΕΝ ΠΕΤΑΝΕ ΠΟΙΑ. ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΠΗΓΑΙΝΑ ΚΑΙ ΕΡΧΟΜΟΥΝ ΑΔΙΚΑ ΔΕΝ ΕΥΡΙΣΚΑ ΤΙΠΟΤΑ.

ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ (ΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΗΣ ΛΑΜΠΕΣ),ΟΤΑΝ ΠΛΗΣΙΑΖΑ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΠΟΙΑ ΚΙΝΗΣΕΙ, ΕΙΧΑΝ ΠΑΕΙ ΚΑΠΟΙΟΙ Η ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΗΞΕΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΑ, ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑ ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΙ ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ. ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΕΡΘΕΙ ΤΡΙΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΒΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.. ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕΤΑΞΙ ΑΛΛΩΝ ΕΙΧΑΝ ΒΡΕΙ 4 ΛΥΧΝΙΕΣ 811,ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΒΡΕΙ ΠΟΤΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΛΑΜΠΕΣ… ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ, ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ, ΒΛΕΠΩ ΡΟΔΙΕΣ ΑΠΟ ΦΟΡΤΗΓΟ ΟΠΑ ΛΕΩ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ, ΠΑΩ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ, ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΤΙΠΟΤΑ, ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΗΡΘΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΑΡΑ ΨΑΞΕ ΛΕΩ ΤΡΙΓΥΡΩ, ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΛΙΓΟ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ 700 ΜΕΤΡΑ ΠΕΡΙΠΟΥ, ΣΕ ΕΝΑ ΙΣΙΩΜΑ ΒΛΕΠΩ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΧΩΜΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΠΛΗΣΙΑΖΩ, ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΠΛΗΞΗ ΒΛΕΠΩ ΛΑΜΠΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ΛΑΜΠΕΣ ΣΑΝ ΤΗ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ. ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΣ ΠΑΡΩ ΠΟΥ ΝΑ ΤΗΣ ΒΑΛΩ ΗΤΑΝ ΠΟΛΛΕΣ, ΦΕΥΓΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΤΣΑΝΤΕΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ ΤΟΤΕ ΕΙΧΑ ΕΝΑ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΠΑΛΙΟ ΟΠΟΤΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΗΤΑΝ ΛΙΓΟΣ ΝΑ ΠΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ. ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΟΡΟ ΤΩΝ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ, ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ. ΒΛΕΠΩ 6 ΛΑΜΠΕΣ 811.ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΝΩ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΑΛΛΟΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΑΡΑ ΚΑΙ ΛΑΜΠΕΣ, ΠΑΡΤΑ ΟΛΑ. Η ΛΑΜΠΕΣ ΠΟΥ ΠΥΡΑ ΗΤΑΝ 5 Η 6 ΣΑΚΟΥΛΕΣ. ΑΠΩ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΞΑΝΑΒΡΗΚΑ ΠΟΤΕ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑ ΣΥΧΝΑ.                                                  Ο {ΝΟΝΟΣ}

ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ 1974 ΕΒΓΑΙΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΟΥ ΕΒΑΖΕ ΞΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΧΑΡΑΧΤΙΡΙΣΤΙΚΟ {ΝΟΝΟΣ} Ο ΝΟΝΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΧΕ ΕΝΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΜΕ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ.
ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΙ ΕΛΕΓΕ ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΑΝ ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ ….ΤΑ ΣΧΟ’ΛΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΤΑΝ ΣΤΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΑΠΩ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΗ ΤΗ ΦΩΝΗ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΤΙΛΑΛΟ ΕΙΧΑΜΕ ΤΡΕΛΑΘΕΙ ΟΛΟΙ. [ΜΗ ΤΡΕΧΕΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΕΚΟ ΤΟΤΕ Η ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΗ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝΕ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΟΥΤΕ ΤΗ ΗΤΑΝ ΕΚΟ Η ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΒΑΘΟΣ] ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΑΚΟΥΩ ΤΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ Γ. ΚΟΜΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΒΓΑΙΝΩ ΚΑΙ ΤΟ ΡΩΤΑΩ ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΣΑΝ ΑΝΤΙΛΑΛΟ… ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ {Ο ΝΟΝΟΣ} ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ. ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΟΙΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ.. ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΨΑΞΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΟΠΩΣ ΕΓΩ. ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ {ΑΔΕΡΦΕ}ΘΑ ΕΡΘΩ ΝΑ ΤΟ ΔΩ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΦΙΛΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΦΤΙΑΞΕΙΣ.. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ. ΕΡΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΑΠΟΧΩΡΩ.
ΠΗΓΑΙΝΩ. ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ, ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ ΡΕ ΓΙΑΝΝΗ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΤΟ ΔΗΞΩ, ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΣΕ ΑΓΩΝΙΑ. ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΕΣΥ ΤΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ, ΓΙΑ ΒΑΛΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΗ, ΤΗ ΒΑΛΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΗ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΗ ΕΙΝΑΙ.. ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΞΕΚΛΕΙΔΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΛΕΩ, ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ, ΠΟΥ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΠΟΙΟΣ Ο ΝΤΕΝΕΚΕΣ ΤΟΥ ΛΑΔΙΟΥ, ΝΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Ο{ΝΟΝΟΣ} ΔΗΛΑΔΗ ΤΗ ΚΑΝΕΙ Ο ΝΤΕΝΕΚΕΣ, ΠΑΡΕ ΤΟ ΡΑΔΙΟ ΚΑΙ ΕΒΓΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ. ΤΟ ΑΚΟΥΣΑ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΝΑ, ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΝΤΕΝΕΚΕ, ΟΧΙ ΠΟΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑΣ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΜΙΛΑΣ ΑΠΩ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟ. ΑΥΤΟ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο {ΝΟΝΟΣ} ΚΑΙ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΙΝΕΙ.. Μ’ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ…ΦΕΥΓΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΣ ΠΑΩ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ. ΑΔΕΙΑΖΩ ΕΝΑ ΝΤΕΝΕΚΕ ΜΕ ΛΑΔΙ ΣΕ ΚΑΤΙ ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΩ ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΡΙΧΝΩ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΔΟΚΙΜΕΣ ΜΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΤΕΝΕΚΕ ΑΝΑΛΟΓΑ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟΥ ΠΑΝΟ ΚΑΤΩ ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ. ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕ ΚΑΛΑ. ΜΕΤΑ ΑΠΩ ΠΟΛΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΜΗΠΩΣ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΤΕΝΕΚΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΤΟ ΒΑΡΕΛΙ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ, ΠΕΡΝΩ ΤΟ ΒΑΡΕΛΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΔΕΙΟ {ΣΚΕΤΙΚΑ} ΤΟ ΒΑΖΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΧΩΡΑΓΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ, ΦΟΥ-ΦΟΥ ΕΝΑ ΔΥΟ, ΑΙΣΧΟΣ ΑΠΑΡΑΔΕΧΤΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΕΝΕΚΕΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΡΕΛΙΑ, ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΕΧΕΙ Ο {ΝΟΝΟΣ}                                                ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΠΡΟΣ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ1974 ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ.
ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΥΠΗΡΧΕ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΕΡΧΟΤΑΝΕ ΑΡΚΕΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΜΕΝΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΝΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΘΡΑΚΟ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝΕ ΔΙΑΦΟΡΗ ΚΕΝΟΥΡΓΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗ ΜΠΑΝΤΑ Η ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙ ΡΑΔΙΟΣΤΑΘΜΩΝ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΣΧΕΤΗ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΜΙΑ ΜΠΟΛΤΟΖΑ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥ. ΡΟΤΟΝΤΑΣ ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ, ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΛΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΩ.ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΝΑΤΟ ΦΕΡΕΙ, ΤΟ ΕΦΕΡΕ. ΕΝΑ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΜΠΑΧΑΛΟ ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ. ΤΟΥ ΤΟ ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΗ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΝΙΨΙΟΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ Ο [ΦΙΛΟΣ ] ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΗΛΙΚΙΑ ΓΥΡΟ 45-50 ΧΡΟΝΩΝ. ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΘΕΛΕΙ ΑΝΑΚΑΤΑΣΚΕΥΗ, ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΩ, ΚΑΠΩΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΙΜΑΔΙΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ. ΤΟ ΑΦΗΣΕ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕ.
ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΙΑΣΑ ΖΕΣΤΑ ΒΑΡΙΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΕΚΑΝΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΙΧΝΑ ΚΑΠΟΥ-ΚΑΠΟΥ ΚΑΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΛΑΓΑ ΚΑΝΕΝΑ ΥΛΙΚΟ, {Ο ΦΙΛΟΣ}ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΥΧΝΑ ΚΑΙ ΚΑΝΑΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΑΠΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΤΑΘΜΟ.
ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ ΓΥΡΟ ΣΤΗΣ ΕΝΙΑ Η ΩΡΑ ΑΚΟΥΓΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΟΥ {ΦΙΛΟΥ } ΞΑΦΝΙΚΑ ΒΛΕΠΩ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΔΥΟ ΚΥΡΙΟΥΣ ΣΩΜΑΤΩΔΗΣ ΚΑΙ ΚΟΥΡΕΜΕΝΟΥΣ ΜΕ ΜΙΚΡΟ ΜΑΛΙ, ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ ΡΕ ΤΣΟΓΛΑΝΕ ΜΟΥ ΛΕΝΕ, ΠΑΓΩΣΑ, ΜΕ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΗ ΦΩΝΗ ΡΩΤΩ ΤΗ ΘΕΛΕΤΕ. ΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΟΥ ΛΕΝΕ. {ΤΗ ΝΑ ΠΩ}ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΤΟ ΕΒΛΕΠΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΑΥΤΟ. ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΕΤΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΦΕΡΕ ΤΟ ΕΞΩ. ΤΟ ΠΕΡΝΩ ΚΑΙ ΤΟ ΒΓΑΖΩ ΕΞΩ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΚΑΠΟ ΑΠΟ ΤΟ FIAT ΤΟ ΚΑΦΕΤΗ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΒΑΛΤΟ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΦΕΡΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΟΙΟ ΑΛΛΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΟΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΞΕΝΟ. Α! ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ, ΦΕΡΤΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ, ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΗ ΑΠΟΘΗΚΗ ΤΟ ΠΕΡΝΩ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΩ ΝΑ ΒΓΩ, ΜΠΑΙΝΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΣΩΜΑΤΩΔΗΣ ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΞΕΚΡΕΜΑ ΜΙΑ ΣΑΚΟΥΛΑ ΜΕ ΦΙΣΤΙΚΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΡΙΟ, ΒΑΖΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΡΠΑΓΚΑΖ ΒΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΜΕ ΤΑ ΦΙΣΤΙΚΙΑ Ο ΑΛΛΟΣ ΚΑΙ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΟ ΠΟΡΠΑΓΚΑΖ. ΜΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΜΙΚΡΟΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΕΑΝ ΣΕ ΞΑΝΑΠΙΑΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.
ΦΥΓΑΝΕ ΕΤΡΕΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ. ΜΠΑΙΝΩ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΠΑΩ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ. ΜΠΑ! – ΜΠΑ! ΜΟΥ ΛΕΕΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΝΩΡΙΣ ΜΑΖΕΥΤΗΚΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ. ΔΕ ΜΙΛΑΓΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΙ ΝΑ ΠΩ, ΜΕΤΑ ΑΠΩ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΡΧΟΜΑΙ ΑΠΩ ΤΟ ΣΟΚ ΚΑΙ ΕΞΗΓΩ ΤΟ ΤΗ ΕΓΙΝΕ, ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΝΑ ΔΗ ΑΝ ΤΑ ΟΣΑ ΕΛΕΓΑ ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΑΥΤΑ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 1974 ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΛΛΑΞΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΑΠΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΝΙΗΣ ΣΕ ΜΙΝΙ ΡΕΞ                                            TO 1975 ΜΙΝΙ ΡΕΧ

ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΝΗΣ ΤΟ ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΟ ΜΕΝΙΔΙ.
ΤΟ 1975 ΔΟΥΛΕΥΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΖΩΓΡΑΦΟΥ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ ΠΟΥ ΛΕΓΟΤΑΝ ΜΙΝΙ ΡΕΞ ΕΠΕΙΔΗ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑ ΣΤΑ ΕΡΤΖΙΑΝΑ.
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΜΟΥ.{ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΚΑΙ ΘΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΑΝΤΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΛΛΑΖΑ ΠΟΤΕ. ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΜΕ ΤΗΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΕΠΟΧΗΣ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ} ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ 1975 ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΕΛΑΤΤΩΝΩ ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΚΑΝΟ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟΥΣ 1200 ΧΙΛΙΟΚΥΚΛΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΙΝΩ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ. ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΙΛ. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΠΟΣΗ ΜΕ ΑΚΟΥΝΕ ΔΕΝ ΕΨΑΧΝΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟΤΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. ΑΚΟΥΓΑ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΣΕ, ΑΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΕΚΛΕΙΝΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΑ ΣΤΟ 1600+ ΜΙΛΑΓΑ. ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΝΑ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΕΙ ΝΑ ΚΡΥΨΩ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ. ΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΚΡΥΒΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΘΕΙΤΕ. ΕΙΧΑΜΕ ΕΝΑ ΨΥΓΕΙΟ ΙΖΟΛΑ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΤΕΡ ΤΟΥ ΨΥΓΕΙΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΝΟ ΕΒΓΑΖΑ ΤΟ ΜΠΡΟΣΤΙΝΟ ΚΑΛΥΜΜΑ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΣΑΝΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΟΥΜΠΟΥΣΑ ΠΑΝΟ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΑΠΟ ΠΟΥΘΕΝΑ. ΛΕΕΙ ΜΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΑ ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΕΙ ΣΤΟ ΧΗΛΟ ΦΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΗ. Η ΦΙΛΑ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΙΣΑ. ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΡΥΒΑ ΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΩ ΟΛΟΚΛΗΡΟ.

Ο ΠΟΛΥΣΤΡΟΦΟΣ

ΟΠΩΣ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΥΠΗΡΧΑΝ ΠΟΛΟΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΠΙΚΗ ΚΑΝΑΝΕ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙ. ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΕΚΕΙΝΟ ΓΝΩΡΙΖΩ ΜΕΤΑΞΙ ΑΛΛΟΝ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ Κ……... {Α1} ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΛΥΣΤΡΟΦΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΠΑΡΕΑ ΜΕΡΑ ΝΥΧΤΑ ΜΑΖΙ, ΕΚΠΟΜΠΕΣ, ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΕΣ ΛΥΧΝΙΕΣ ΣΚΑΣΙΜΑΤΑ ΗΛΕΚΡΟΛΙΤΙΚΟΝ ΣΤΑ ΤΑΒΑΝΙΑ ΠΟΥΠΟΥΛΑ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΧΑΜΟΣ… ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΛΙΑΝΤΖΙΔΕΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ ΜΙΑ ΛΥΧΝΙΑ {VT4C /211} ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΤΟΝ Α1 ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΛΥΧΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΡΙΟΔΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ ΒΓΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ Α1 ΤΟ ΣΠΙΤΙ. ΜΕΤΑ ΑΠΩ ΚΑΙΡΩ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΟ ΘΕΛΕΙΣ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΠΑΡΤΟ ΣΤΟ ΧΑΡΙΖΩ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΥ ΝΑΤΟ ΒΑΛΩ. ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ ΚΑΙ ΑΜΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΘΑ ΕΡΧΟΜΕ ΣΕ ΕΣΕΝΑ. ΕΓΩ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΠΗΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΕΤΡΕΨΑ ΤΟΥ ΕΒΑΛΑ ΚΑΙ 2 ΛΥΧΝΙΑ. ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΗΤΑΝΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΟ. ΒΕΒΑΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΗΘΕΛΕ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΕΝΙΣΧΥΤΗ. ΕΓΩ ΕΙΧΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΟΤΕ ΕΝΑ ΝΤΟΥΜΛΕΧ 35W ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΑ ΜΠΑΚ ΤΟΥ ΜΠΑΚ {ΠΛΑΤΗ ΜΕ ΠΛΑΤΗ } ΕΙΧΑ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΔΙΑΜΟΡΦΩΤΗ ΜΟΥ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΤΥΛΙΞΕΙ Ο Ν.13.
ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΛΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΜΕΤΑΞΙ ΑΛΛΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΤΑΚΗ & ΘΑΝΑΣΗ Σ……. ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΟΛΥ ΒΓΑΙΝΑΝΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ.
ΥΠΗΡΧΕ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΓΙΑΤΙ Η ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝΕ ΤΑΒΕΡΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΣΤΗΝ ΓΥΡΟ ΠΕΡΙΟΧΗ. ΟΤΑΝ ΕΚΑΝΑ ΕΚΠΟΜΠΗ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ & Ο ΤΑΚΗΣ ΗΤΑΝ ΑΚΡΟΑΤΕΣ ΜΟΥ ΤΑΚΤΙΚΗ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΤΑΚΗΣ ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΠΩΣ. ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΤΑΚΗΣ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ. ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΑ ΤΕΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΓΝΩΣΤΗΣ. ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΗΤΑΝΕ 4Χ807 ΣΤΑ 600V ΜΕ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟ ΔΙΚΤΥΟΥ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΓΝΩΡΙΜΟ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΜΕΤΑΒΛΗΤΟ ΤΑΛΑΝΤΩΣΕΩΣ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΜΠΡΟΥΤΖΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΝΟΙΓΕ ΤΟ ΣΙΜΑ ΝΟΜΙΖΕΣ ΟΤΙ ΑΝΗΓΕ ΜΕ ΣΦΥΡΙ Ο ΔΙΑΚΟΠΤΗΣ .

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ1975 ΕΚΑΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ Ο ΤΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ Ο ΣΑΡΑΝΤΟΣ. ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΛΙΠΗ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ ΜΗΤΣΟ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΕΙ ΑΡΝΗΘΗΚΑ, ΛΕΩ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΘΑ ΕΧΩ ΓΡΙΝΙΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΕΛΑ ΤΩΡΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΔΩΣΤΟ ΚΑΙ ΜΗ ΤΟ ΞΑΝΑΔΙΝΕΙΣ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΜΕ ΠΕΙΣΑΝΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ. ΤΟ ΕΔΩΣΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΑΝΕ 5 ΛΕΠΤΑ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΔΕΝ ΤΟ ΞΑΝΑΔΙΝΕΙΣ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΓΡΑΨΑΝΕ Η ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΝΕ ΤΟ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΤΟ ΝΤΟΥΚΟΥ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΟΥΤΕ ΜΙΛΑΣ ΤΑΚΤΙΚΑ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΞΕΝΑ ΝΤΙΣΚΟ ΚΑΙ ΠΟΠ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ.
ΞΑΝΑΔΙΝΩ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ. ΠΡΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΩ ΤΗ ΦΡΑΣΗ ΜΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΓΕ ΧΤΥΠΑΓΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ. Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΛΕΣ ΜΕΡΕΣ. ΜΕ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΚΑΙ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΒΕΒΑΙΑ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΒΟ’Ι’ΘΟΙΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΦΙΛΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΓΡΑΦΑΝΕ ΤΗΣ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΚΦΩΝΟΥΣΑΝΕ ΜΕ ΔΥΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΠΙΚΑΠ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΓΥΝΗ Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΜΕ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΡΧΙΖΕ ΣΤΗΣ 10 ΤΟ ΠΡΟ’Ι’ ΚΑΘΕ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΚΛΕΙΝΕ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΙΑ Η ΩΡΑ, ΑΥΤΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΓΙΑ 2,5 ΜΙΝΕΣ. ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΑΦΗΣΑΝ ΕΠΟΧΗ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΑΚΡΟΑΤΕΣ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΝ 19 ΧΡΟΝΩΝ, ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΕΙΧΑΝ ΑΞΙΑ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΣ ΝΑ ΣΕ ΠΙΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΣ ΦΙΛΑΚΙ, ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΑΦΗΝΕΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗ ΣΥΣΚΕΥΗ ΤΟ ΕΚΛΕΙΝΕΣ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΝΕΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΣ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑΤΙ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΜΙΛΑ’Ι’ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΝΟΙΓΕ Η ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΔΥΟ ΑΚΡΟΑΤΕΣ ΜΑΖΙ. ΤΟ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΤΑ ΑΚΡΟΑΤΩΝ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΑ 400 ΜΕ 500 ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ.

ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΡΑΔΙΟ ZWGRAFOS.GR